Książka oferuje polikonfrontatywną analizę zabiegów translatorskich związanych z tłumaczeniem elementów trzeciej kultury, które dotychczas były marginalizowane w badaniach nad translacją. Celem badań, osadzonych w paradygmacie translatoryki antropocentrycznej, jest omówienie istoty tych elementów oraz zbadanie technik i strategii tłumaczeniowych, które zastosowano przy przekładzie nazw elementów trzeciej kultury w pięciu dziełach literackich Holenderskich Indii Wschodnich autorstwa dwóch holenderskich pisarek: Madelon Szkely-Lulofs i Helli S. Haasse, na języki niemiecki i polski. Michał Gąska, doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, translatoryk oraz germanista i niderlandysta, jest asystentem w Zakładzie Translatoryki i Glottodydaktyki Uniwersytetu Wrocławskiego. Jego zainteresowania obejmują tłumaczenie nazw elementów kulturowych w literaturze oraz zagadnienia związane z tłumaczeniem języków specjalistycznych w tekstach niespecjalistycznych. Gąska działa w paradygmacie translatoryki antropocentrycznej i uczestniczy w redakcji czasopisma naukowego Studia Translatorica.
