Praca koncentruje się na sporze ks. Józefa Tischnera z przedstawicielami polskiego tomizmu oraz na możliwościach zastosowania tej dyskusji w badaniach pedagogiczno-religijnych, zwłaszcza w kontekście współczesnej edukacji religijnej w Polsce. W latach siedemdziesiątych XX wieku omawiana dyskusja objęła istotne ośrodki filozoficzne w kraju, koncentrując się na strukturze, kształcie i metodach przekazu chrześcijańskiego, które przez wieki wiązały się z różnorodnymi koncepcjami filozoficznymi, w tym filozofią św. Tomasza z Akwinu. Rozpoczęta debata dotyczyła wpływu tradycji filozoficznej na myśl chrześcijańską, a po II wojnie światowej pojawiły się krytyczne analizy relacji między filozofią a doktryną chrześcijańską. Różnice w polskim kontekście obejmowały interpretację statusu i znaczenia tradycji tomistycznej w opisie Objawienia. Polemika Tischnera z przedstawicielami tomizmu dotyczyła aktualności tego nurtu w chrześcijańskim przekazie oraz relacji współczesnej filozofii z tradycją chrześcijańską. Z biegiem lat dyskusja rozszerzała się, by ostatecznie rozstrzygać o roli humanistyki w myśleniu chrześcijańskim, co pozostaje aktualne i czeka na zastosowanie w edukacji religijnej.
