Flis-Czerniak Elżbieta Volgorde van de boeken

Tomik poetycki CZAS USKRZYDLONY to dzieło niepowtarzalne. Niezwykle dojrzałe. Autorka pisze od wielu lat, ale dotychczas publikowała swoje wiersze w periodyku Radostowa, gazecie ANGORA, na portalu poetyckim BEJ oraz na Facebook. Jej wiersze były drukowane w almanachu IMIONA MIŁOŚCI i ANIOŁY I DEMONY; w wydaniach zbiorowych krakowskiej Konfraterni Poetów w tomiku DEDYKOWANE NAJBLIŻSZYM; w tomikach TOBIE MATKO i LUDZIE Z PASJĄ wydanych przez kieleckie Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych; w tomiku MIŁOŚĆ NIEJEDNO MA IMIĘ Wydawnictwa ASTRUM oraz w tomiku OGRODY MARZEŃ wydanym na 20-lecie kieleckiej grupy literackiej IRYS. Autorka od wczesnych lat kochała poezję i lubiła pisać wiersze - to pozwalało jej na odreagowanie napięć, stresu, znużenia codziennością. Jej preferowanym stylem pisania jest swobodny dialog z odbiorcą. W swoich wierszach dużo miejsca poświęca na wyrażenie siebie. Nie szuka słów nieznanych, neologizmów. Jej poezja dojrzewająca z biegiem czasu przestrzega podstawowych zasad tworzenia wiersza. W tomiku czytelnik znajdzie poruszające wiersze o przemijaniu i o zamykaniu za sobą drzwi, a także wiele pięknych wierszy miłosnych.

Refleksja humanistyczna nad problemami ludzkości wydobywa specjalistyczne wątki, takie jak epidemia, uzależnienie czy dysfunkcja, przekształcając je w uniwersalne zagadnienia. Poszerzenie perspektyw sprzyja zaproszeniu przedstawicieli różnych dyscyplin do dyskusji, co zwiększa społeczną świadomość i wrażliwość. Autorzy tekstów w tym tomie analizują fenomeny kulturowe, literaturę, język i komunikację, oswajając kryzysowe sytuacje poprzez ich wieloaspektowe oświetlenie. Różnorodność stylów, gatunków i epok ukazuje niejednorodność przedstawień epidemii i patologii, co lepiej przygotowuje społeczeństwo na przyszłe trudności. Dominującą perspektywą jest maladyczna, koncentrująca się na epidemiach i chorobach. Książka wyróżnia się wieloperspektywicznością, mimo że wszystkie głosy łączy wspólny mianownik nauk humanistycznych. Pomysł tomu jest trafny, wpisując się w rosnący dyskurs chorobowy i podejmując problematykę pandemiczną, która w ostatnich latach dotknęła nas wszystkich. Uwidocznienie, że takie sytuacje mają swoje źródła w przeszłości, pozwala na nowe spojrzenie na współczesną rzeczywistość.