Tomasz z Akwinu (1224/251274) jako etyk jest kontynuatorem najbardziej tradycyjnej i najstarszej szkoły etycznej, mającej swój początek w nauczaniu Sokratesa (ok. 470 BC 399 BC) oraz w pismach Arystotelesa (384 BC 322 BC), który z etyki uczynił systematyczną filozofię moralną. Nie jest więc Tomasz autorem jakieś nowej etyki, wywracającej do góry nogami odwieczne przekonania ludzi o dobru i złu, nie szokuje, nie bulwersuje, ale też nie szasta potępieniami, obcy jest mu elitaryzm moralny, przemawianie do czytelników czy słuchaczy z moralną wyższością. Pozostaje przede wszystkim uczniem Arystotelesa, o którym mówiono, że jest umiarkowany do przesady. Właśnie tego filozofa Tomasz wybrał na swego mistrza.
Izabella Andrzejuk Boeken
Prawo podatkowe to złożona dziedzina, która interesuje całe społeczeństwo, wpływając na różne aspekty życia. Badania koncentrują się głównie na analizie przepisów i instytucji, rzadko jednak uwzględniają szerszą perspektywę. W publikacji przyjęto podejście kulturowe jako miarę osiągnięć w prawie podatkowym, wprowadzając pojęcie kultury podatkowej, które poszerza obszar badań. Obejmuje ono zarówno obiektywne aspekty, jak obowiązujące przepisy, jak i subiektywne, dotyczące emocji, myśli, postaw i reakcji. Kultura podatkowa kształtowana jest przez tworzenie i stosowanie prawa oraz poziom świadomości prawnej podatników, a te trzy sfery wzajemnie się przenikają, opierając na wartościach. Działania ustawodawcy i organów stosujących prawo wpływają na świadomość prawną oraz zachowania podatników, które z kolei muszą być brane pod uwagę przez te instytucje. Aspekty kultury prawa podatkowego mają swoje krajowe odrębności. Celem publikacji jest zdefiniowanie kultury podatkowej oraz analiza jej stanu w Polsce i Rosji, ukazując, że kształt prawa podatkowego jest determinowany kulturowo. Analiza obu krajów stwarza przestrzeń do rozważań nad ich przyszłością.
Psychologia ma długie dzieje, lecz krótką historię. Jej historia rozpoczyna się bowiem w XVI wieku wraz z terminem psychologia, upowszechnionym dopiero dwa stulecia później przez niemieckiego filozofa Christiana Wolffa (16791754). Z kolei następne sto lat (1889) przyszło poczekać na wyodrębnienie się psychologii jako osobnej dziedziny wiedzy. Długie dzieje psychologii to natomiast wielowiekowe rozważania o duszy peri psychs de anima. Arystoteles (384 BC 322 BC), autor pierwszego w dziejach traktatu O duszy, wiąże duszę z życiem i przypisuje jej posiadanie wszystkim istotom żywym: roślinom wegetatywną, zwierzętom zmysłową, a człowiekowi rozumną.