Książka analizuje problem rzeczy w teatrze Jana Klaty z perspektywy antropologii kultury, koncentrując się na przedmiotach codziennych i popkulturowych. Interpretacje ukazują, że omawiane obiekty są zarówno odzwierciedleniem współczesnej kultury, jak i jej artystycznym przetworzeniem. Autorka opisuje strategię reżysera, porównując ją do działań kolekcjonera i bricoleura. Klata gromadzi i wprowadza do spektakli obiekty, które w trakcie akcji zyskują nowe znaczenia i funkcje. Dzięki temu przedmioty w jego spektaklach podlegają semantycznym przekształceniom, stając się nośnikami wielu znaczeń. Michalina Lubaszewska podejmuje próbę uchwycenia dynamicznych obiektów i ich zmieniających się znaczeń. Analiza rzeczowości w teatrze Klaty ma na celu uchwycenie cech dystynktywnych jego dokonań, przy czym autorka nie ogranicza się do narzędzi teatrologicznych, ale wzbogaca swoje podejście o badania z zakresu antropologii kulturowej. Książka wprowadza nowe spojrzenie na teatr współczesny i otwiera czytelników na istotne prądy w humanistyce. Michalina Lubaszewska, doktor nauk humanistycznych, bada relacje między antropologią kultury a sztuką, publikując w „Kontekstach” i pracując w Katedrze Lingwistyki Komputerowej UJ.
Michalina Lubaszewska Volgorde van de boeken (chronologisch)
