św. Symeon Nowy Teolog Boeken

Symeon Nowy Teolog (949–1022) był mistykiem, poetą i teologiem bizantyńskim, uznawanym za pierwszego mistyka chrześcijańskiego Wschodu, który swobodnie pisał o swoich duchowych przeżyciach. Jego pisma, część Filokalii, podkreślają rolę żywego doświadczenia Boga w życiu, gdzie poczucie Jego obecności prowadzi do przemienienia. Dla Symeona chrześcijaństwo to osobista wspólnota z Bogiem, a spotkanie z Chrystusem to realizacja eschatologicznej wiary w Jego powtórne przyjście. Modlitwa świętego jest indywidualna, nie opiera się na utartych formułach, lecz jest osobistą rozmową z Bogiem, w której zwraca się raz do Ojca, raz do Syna, a innym razem do Ducha Świętego, w zależności od stanu duchowego i sytuacji życiowej. Wybór jego tekstów o modlitwie zawiera najpiękniejsze myśli, uporządkowane tematycznie, aby ułatwić czytelnikowi zrozumienie i zbliżenie się do doświadczenia, którym dzieli się ten wielki mistyk. Lektura jego pism inspiruje do modlitwy, podnosi duchowo i prowadzi do odkrycia Piękna najwyższego, czyniąc czytelnika uczestnikiem niezachodzącego Królestwa Piękna.