En 1906, Gilbert L. Wilson visitó por primera vez la Reserva India de Fort Berthold y comenzó a estudiar los restos de la tribu Hidatsa. Regresó en 1908, patrocinado por los Museos Americanos de Historia Natural, y durante cada verano de los siguientes diez años trabajó entre los Hidatsa, tomando notas de todo lo que veía. Una de sus principales informantes fue Waheenee-wea, o Mujer-Pájaro-Búfalo, quien le contó su historia de vida.
Gilbert Livingstone Wilson Volgorde van de boeken (chronologisch)
Gilbert Wilson wijdde zich aan de studie en de empathische weergave van het leven en de folklore van de oorspronkelijke Amerikaanse bevolking, met een bijzondere focus op het Hidatsa-volk. Zijn werk nam vaak de vorm aan van boeiende kindervertellingen, gericht op een nauwkeurige weergave van indiaanse gewoonten en levenswijzen. Wilson was meer dan een etnograaf; hij werd geadopteerd door de Hidatsa-stam, wat hem een uniek en intiem perspectief op hun cultuur gaf. Zijn wetenschappelijke bijdragen, gebaseerd op nauwgezette documentatie en persoonlijke verhalen, blijven waardevol vanwege hun gedetailleerde inzichten in traditionele landbouw- en culturele praktijken.
