Johannes Göransson richt zich op schrijfbenaderingen die grenzen overschrijden, zowel genreconventies als taalkundige grenzen, en vervaagt de afbakeningen van de autonome tekst. Zijn werk is diep verweven met thema's als immigratie, dakloosheid en vertaling, wat een drang weerspiegelt om traditionele literaire structuren te ontmantelen. Göransson behandelt kritisch hedendaagse poëzie en avant-gardistische esthetiek, terwijl zijn eigen schrijven stilistische en formele grenzen verlegt. Zijn creatieve visie wordt diepgaand gevormd door de daad van vertaling en de ervaring van de buitenstaander, waardoor zijn werk een uniek en boeiend perspectief krijgt.
THE NEW QUARANTINE is an exploration of the violence and spacemaking of translation. Utilizing a sort of translatory ping-pong, Göransson and Efrik expand the text, inhabiting the new domains broken up in the movement from one language to another.
... inside language treacherous lilac / language syrener made for girls / like me for me the lilacs bloom / like little fingerprints hundreds / of bloody little finger prints I can’t hear / you I’m listening to the radio my wife / is feeding me pomegranate seeds / she’s feeding me with bloody fingers / it’s summer it’s summer I can’t / hear you det är sommar