Julian Barnes is een hedendaagse Engelse schrijver wiens werken vaak worden geplaatst binnen het postmodernisme. Zijn schrijven onderzoekt de complexiteit van herinnering, geschiedenis en identiteit door middel van zorgvuldig geconstrueerde verhalen en een onderscheidende, ironische stijl. Barnes verweeft meesterlijk thema's van verlies, liefde en de zoektocht naar betekenis in existentieel resonerende verhalen. Zijn literaire diepgang en stilistische vaardigheid maken hem tot een belangrijke figuur in de hedendaagse Britse fictie.
De tijd heeft Tony Webster ingehaald: ineens is hij een man van middelbare leeftijd, die zonder weemoed terugkijkt op zijn schooljaren. Hij heeft vriendschappen, een carrière en een huwelijk gehad, een best makkelijke scheiding. Hij heeft zeker nooit geprobeerd iemand pijn te doen. Maar het geheugen is niet perfect. Het kan altijd verrassen, zoals een brief van een advocaat zal bewijzen. Alsof het voorbij is is het verhaal van een man die voorgoed afscheid neemt van de beloftes van zijn jeugd.
Eind jaren dertig staat een jonge man - aanstormende componist, toegewijde huisvader - met een ingepakt koffertje bij de lift van een flatgebouw in Leningrad. Hij wacht er de hele nacht, nachtenlang, in de overtuiging dat hij opgepakt zal worden en afgevoerd naar het Grote Huis. Geen enkele beroemdheid die hij in de afgelopen tien jaar heeft ontmoet, kan hem nu helpen. En weinig mensen die naar het Grote Huis worden afgevoerd, komen ooit terug. Aldus begint de eerste roman van Julian Barnes sinds zijn met de Man Booker Prize bekroonde Alsof het voorbij is. Een verhaal over de botsing tussen Kunst en Macht, en de compromissen die een kunstenaar moet aangaan om zijn stempel op de wereld te drukken - dit allemaal aan de hand van de fictionele biografie van een van de grootste componisten van de twintigste eeuw, Dmitri Sjostakovitsj. Het tumult van de tijd is Barnes' meest diepgaande werk tot nu toe, het werk van een literaire grootmeester.
Begin jaren zestig. In een saaie voorstad van Londen brengt de negentienjarige student Paul de zomermaanden door in zijn ouderlijk huis. Op aanraden van zijn moeder schrijft hij zich in bij de plaatselijke tennisclub. Tijdens een toernooi ontmoet hij Susan: achtenveertig jaar oud, zelfverzekerd, ironisch, overdonderend. Susan is getrouwd, met twee volwassen dochters. Paul en Susan worden elkaars geliefden. In Het enige verhaal kijkt Paul jaren later terug op de zomer die zijn leven voorgoed veranderde, op het begin van hun liefde, op de daaropvolgende jaren samen en hoe dit leven uiteindelijk, heel langzaam, ontrafelde.
Een schrijfster van romantische verhalen onttrekt zich op het allerlaatste moment aan een rijk verstandshuwelijk.
Flaubert's Parrot, Julian Barnes's breakthrough book—shortlisted for the Booker Prize in 1984—is the story of Geoffrey Braithwaite, a retired doctor who is obsessed with the French author and with tracking down a stuffed parrot that once inspired him. Barnes playfully combines a literary detective story with a character study of its detective, embedded in a brilliant riff on literary genius. A History of the World in 10 1/2 Chapters is a mix of fictional and historical narratives of voyage and discovery—ranging from a woodworm's perspective on Noah's ark to a survivor from the sinking of the Titanic—that question our ideas of history.
From the bestselling, Booker Prize-winning author of The Sense of an Ending and one of Britain’s greatest writers: a brilliant collection of essays on the books and authors that have meant the most to him throughout his illustrious career. • "[A] blissfully intelligent gathering of literary essays." —Financial Times In these seventeen essays (plus a short story and a special preface, “A Life with Books”), Julian Barnes examines the British, French and American writers who have shaped his writing, as well as the cross-currents and overlappings of their different cultures. From the deceptiveness of Penelope Fitzgerald to the directness of Hemingway, from Kipling’s view of France to the French view of Kipling, from the many translations of Madame Bovary to the fabulations of Ford Madox Ford, from the National Treasure status of George Orwell to the despair of Michel Houellebecq, Julian Barnes considers what fiction is, and what it can do. As he writes, “Novels tell us the most truth about life: what it is, how we live it, what it might be for, how we enjoy and value it, and how we lose it.”
The updated edition of Julian Barnes' best-loved writing on art, with seven new exquisite illustrated essays'Flaubert believed that it was impossible to explain one art form in terms of another, and that great paintings required no words of explanation.
Strange things happen in the countryside. And for bisexual private detective Duffy, this is his strangest case yet. Summoned to a country mansion following an unusual murder, Duffy finds the house awash with potential suspects. Does Vic Crowther, the man who called on Duffy in the first place, have a far more sinister motive up his sleeve? Or perhaps his wife, the ex-page three model, knows more than she's letting on . . .
As Julian Barnes writes in the introduction to his superb translation of Alphonse Daudet’s La Doulou, the mostly forgotten writer nowadays “ate at the top literary table” during his lifetime (1840–1897). Henry James described him as “the happiest novelist” and “the most charming story-teller” of his day. Yet if Daudet dined in the highest company, he was also “a member of a less enviable nineteenth-century French that of literary syphilitics.” In the Land of Pain —notes toward a book never written—is his timelessly resonant response to the disease.In quick, sharp, unflinching strokes of his pen, Daudet wrote about his symptoms (“This is the one-man-band of pain”) and his treatments (“Mor-phine nights . . . thick black waves, sleepless on the surface of life, the void beneath”); about his fears and reflections (“Pain, you must be everything for me. Let me find in you all those foreign lands you will not let me visit. Be my philosophy, be my science”); his impressions of the patients, himself included, and their strange life at curative baths and spas (“Russians, both men and women, go into the baths naked . . . Alarm among the Southerners”); and about the “clever way in which death cuts us down, but makes it look like just a thinning-out.”Given Barnes’s crystalline translation, these notes comprise a record—at once shattering and lighthearted, haunting and beguiling—of both the banal and the transformative experience of physical suffering, and a testament to the complex resiliency of the human spirit.
Julian Barnes's new book is about ballooning, photography, love and grief; about putting two things, and two people, together, and about tearing them apart. "You put together two things that have not been put together before. And the world is changed..." One of the judges who awarded him the 2011 Man Booker Prize described him as "an unparalleled magus of the heart." This book confirms that opinion.
