Jana Beranová Volgorde van de boeken (chronologisch)

Někdy vám do života vstoupí správné věci v nesprávnou dobu. Vrátil jsem se po letech, abych nalezl peklo i ráj. Přišel jsem o všechno, co jsem kdy znal. Ale uprostřed té temnoty jsem našel ji – světlo, které mě vede na mé cestě ke spravedlnosti, jež mne drží naživu v boji o pravdu a je mou nadějí, že ještě není vše ztraceno a i já mám své právo na štěstí. *** Roky jsem snila o svém spřízněném druhovi a pak se objevil on: silný, odvážný… a zlomený. S každým jeho pohledem i dotekem jsem věděla, že mu patří mé srdce. Jenže milovat někoho, kdo nosí takové jizvy, znamená čelit temnotě, která obklopuje nás oba. Ovšem láska, skutečná láska, je silnější než bolest a nespravedlnost – nebo v to alespoň musím věřit.

The author initially intended to call this novel, The Lyrical Age . The lyrical age, according to Kundera, is youth, and this novel, above all, is an epic of adolescence; an ironic epic that tenderly erodes sacrosanct values: childhood, motherhood, revolution, and even poetry. Jaromil is in fact a poet. His mother made hima poet and accompanies him (figuratively) to his love bed and (literally) to his deathbed. A ridiculous and touching character, horrifying and totally innocent ("innocence with its bloody smile"!), Jaromil is at the same time a true poet. He's no creep, he's Rimbaud. Rimbaud entrapped by the communist revolution, entrapped in a somber farce.

Wanneer de jonge communist Ludvík aan zijn vriendin als grap een briefkaart met politiek gewaagde teksten stuurt, valt deze kaart in verkeerde handen. Als straf moet Ludvík voor bepaalde tijd in de kolenmijnen werken. Na zijn terugkeer verleidt hij bij wijze van wraakzuchtige grap de vrouw van de man die hem zo wreed vervolgde. De grap is een verhaal waarin politiek, liefde en dood op een zeer directe, bijna elementaire manier met elkaar in conflict komen.

In de jaren zestig schreef Milan Kundera een tiental korte verhalen, die successievelijk in boekvorm verschenen. De beste verhalen bundelde hij in 1970 onder de titel Lachwekkende Liefdes. In tegenstelling tot zijn latere romans voert in deze verhalenbundel luchthartigheid de boventoon: alles draait om het spel. Kundera zou echter Kundera niet zijn als hij met dit spel niet weer een ander spel zou spelen. Het op het eerste gezicht onschuldige amusement maakt algauw plaats voor spanning en onzekerheid, want het spel slaat zijn eigen weg in en keert zich tegen degene die het bedacht heeft. De personages zijn niet alleen personages van een verhaal, maar tevens figuranten in een hun onbekend toneelstuk. Wat ze ons over onszelf onthullen, is zowel fascinerend als huiveringwekkend. Lachwekkende Liefdes is voor Kundera het boek waarvan hij het meeste houdt, omdat het de weerspiegeling is van de gelukkigste periode uit zijn leven. Door een vreemde samenloop van omstandigheden beëindigde hij zijn laatste verhaal drie dagen voor de inval van de Russen in Tsjechoslowakije, waardoor aan zijn geluk een einde werd gemaakt.

In de levens van vier mensen die via verschillende relaties verbonden zijn, blijken tegengestelde gevoelens en gedachten verwisselbaar, afhankelijk van ieders levensperspectief.

In this dark farce of a novel, set in an old-fashioned Central Euroepean spa town, eight characters are swept up in an accelerating dance: a pretty nurse & her repairman boyfriend; an oddball gynecologist; a rich American (at once saint & Don Juan); a popular trumpeter & his beautiful, obsessively jealous wife; an unillusioned former political prisoner about to leave his country & his young woman ward. Perhaps the most brilliantly plotted & sheerly entertaining of Milan Kundera's novels, Farewell Waltz poses the most serious questions with a blasphemous lightness that makes us see that the modern world has deprived us even of the right to tragedy. Written in Bohemia in 1969-70, this book was first published in 1976 in France under the title La valse aux adieux (Farewell Waltz), & later in thirty-four other countries. This beautiful new translation, made from the French text prepared by the novelist himself, fully reflects his own tone & intentions. As such it offers an opportunity for both the discovery & the rediscovery of one of the very best of a great writer's works.