Renée Olsthoorn Volgorde van de boeken

Colonel is knap, lief en gezellig. Hij is trouw, sportief, toegewijd en bescheiden. En als hij niet een hond maar een man zou zijn, zou Maggie Beaumont onmiddellijk met hem trouwen. Helaas: waar ze het met haar huisdier niet beter had kunnen treffen, wil het met de mannen absoluut niet lukken. Steeds wordt ze verliefd op de verkeerde, steeds wordt ze teleurgesteld. Wat het nog moeilijker maakt, is dat haar perfecte tweelingzus wel een perfecte man en een perfecte dochter heeft, en dat haar moeder haar steeds aan dat feit herinnert. Maggie besluit het heft in eigen hand te nemen en op zoek te gaan. Er moet toch een menselijke Colonel bestaan? Een man die aardig is, die ook naar een gezin verlangt, die naar haar wil luisteren en zijn gevoelens met haar wil delen? Maar dan wordt ze (heerlijk!) gekust door Malone. Stugge, zwijgzame, norse Malone. Nee hè, weer de verkeerde?

Grace is het zat dat iedereen haar altijd vol medelijden aankijkt, alleen omdat ze single is. En nu moet ze ook nog naar een bruiloft, waar iedereen zich iets te luid fluisterend zal afvragen waarom ze nog stééds geen leuke man heeft gevonden. Dat is nu eenmaal lastig als je een drukke baan hebt, elk weekend ergens op het platteland een veldslag uit de Civil War naspeelt en haar hebt dat akelig veel weg heeft van een ragebol! Maar goed, ze heeft dus dringend een date nodig, en uiteindelijk ziet ze maar één uitweg: ze verzint een vriendje. De perfecte man: een kinderchirurg die om de dag een levensreddende operatie verricht, in zijn vrije tijd zwerfkatten verzorgt en... haar adoreert. Dan krijgt ze een nieuwe buurman ‑ Callahan O'Shea, een levensechte, razend knappe, supersexy man - die een duister verleden heeft. O, nee! Daar kan ze nooit mee aankomen bij haar familie. Ze vertelt hem meteen over haar wonderdokter, zodat hij weet dat hij bij haar uit de buurt moet blijven. Maar daar krijgt ze spijt van, want Callahan is érg leuk, en nu denkt hij dat ze bezet is. Hoe kon zij nu weten dat haar droomman gewoon in het echt bestaat...