Cecilie ligt in bed, want ze is ernstig ziek. Misschien heeft ze niet lang meer te leven. Met Kerstmis komt de engel Ariël bij haar op bezoek. De engel wil weten hoe het is om een mens te zijn, hoe eten smaakt en hoe het voelt als er bloed door je aderen stroomt. Ze spreken af dat Cecilie zal vertellen wat het inhoudt om een mens te zijn, terwijl Ariël uit zal leggen wat het betekent een engel te zijn.
A box of Latin manuscripts comes to light in an Argentine flea market. An apocryphal invention by some 17th or 18th century scholar, or a transcript of what it appears to be - a hitherto unheard of letter to St. Augustine from a woman he renounced for chastity? Vita Brevis is both an entrancing human document and a fascinating insight into the life and philosophy of St. Augustine. Gaarder's interpretation of Floria's letter is as playful, inventive and questioning as Sophie's World .
Anna begreep wel dat ze kindelijke verwachtingen had. Maar- het hielp niet, zodra ze -eraan toe gaf gleden haar gedachten weg: nog één keer echt contact en misschien een antwoord op een van de vragen waarvan ik nooit gelegenheid heb gehad ze te stellen. Maar- toen ze na ruim vijf uur de pakeerplaats van het verpleeghuis opreed, had ze geaccepteerd dat haar moeder haar ook deze keer niet zou herkennen. Toch moest ze de vragen stellen. Ik doe het voor mezelf, dacht ze. Voor mijn moeder maakt het niet uit waar ik over praat. Maar daarin had ze ongelijk. Johanna begreep de, woorden niet maar stond wel open voor haar dochters pijn en haar eigen machteloosheid. Ze wist niet meer- dat het haar taak was om het kind te troosten dat altijd al onmogelijke vragen had gesteld. Maar- dat verlangen bestond nog wel en ook het schuldgevoel over- haar ontoereikenheid. Ze wilde vluchten in de stilte, sloot haar- ogen. Het lukte niet,- haar- hart bonkte en achter haar oogleden was de duisternis rood en pijnlijk. Ze begon te huilen. Anna probeerde haar te troosten, stil maar, stil maar, droogde haar moeders tranen af en schaamde zich. Maar Johanna's vertwijfeling viel niet te stuiten.