Perchè non bisogna reagire ai soprusi, alle ingiustizie, alle piccole violenze di ogni giorno con la giusta dose di indignazione? ''Non sottovalutare la tua rabbia. Essa è una forza creativa che ti permetterà di reagire ai torti, di affermare la tua personalità, di volare lontano. In una parola di essere felice.''
Ivan Cotroneo Boeken
Op een stralende junimorgen in New York wandelt Clarissa Vaughan door de straten om bloemen te kopen voor een feestje dat ze organiseert voor haar vriend Richard, die aan aids lijdt en een belangrijke literatuurprijs heeft gewonnen. Clarissa en Richard kennen elkaar al tientallen jaren en waren kort een stel; hij noemt haar Mrs. Dalloway, omdat ze hem aan de heldin uit Virginia Woolfs roman doet denken. Laura Brown, een huisvrouw in een buitenwijk van Los Angeles, is getrouwd met een oorlogsveteraan en verwacht haar tweede kind. Ondanks de liefde van haar man en hun kleine zoon voelt ze zich verstikt in haar leven en vlucht op een dag in 1949 naar een hotel, waar ze gefascineerd "Mrs. Dalloway" leest. Virginia Woolf zelf worstelt in 1923 met het begin van haar nieuwe roman, die later "Mrs. Dalloway" zal heten. Ze heeft hoofdpijn, hoort stemmen en mist de stad, hoewel ze het leven op het platteland goed doet. In deze aangrijpende roman ontvouwt de auteur een dag uit het leven van deze drie vrouwen en verkent thema's als vriendschap, liefde, levensmoeheid en de kracht van literatuur.
'It is the saddest night, for I am leaving and not coming back.'Jay is leaving his partner and their two sons. As the long night before his departure unfolds he remembers the ups and downs of his relationship with Susan. In an unforgettable, and often pitiless, reflection of their time together he analyses the agonies and the joys of trying to make a life with another person.