Hernán Loyola Boeken

In het oeuvre van Pablo Neruda is de bundel HONDERD LIEFDESSONNETTEN een hoogtepunt. De dichter betuigt zijn grote liefde aan Matilde Urrutia, de belangrijkste vrouw in zijn leven, die ook invloed had op zijn poëzie. Neruda bezingt zijn geliefde in schitterende sonnetten, vol symbolen, ontmoetingen en passievolle beelden. In vergelijking met zijn vroegere poëzie is deze bundel uitzonderlijk rijp, met een gloedvolle liefde voor Matilde die door de teksten heen straalt. De sonnetten zijn persoonlijk en rijk, met een balans van licht en schaduw. Neruda (1904-1973) wordt vaak gezien als de dichter van Latijns-Amerika. Zijn bekendste werk is het vuistdikke 'Canto general', een geschiedenis van Latijns-Amerika in dichtvorm, sterk beïnvloed door zijn communistische overtuigingen. Naast politieke poëzie schreef hij ook veel liefdespoëzie, waaronder deze sonnetten, geïnspireerd door Mathilde Urrutia, die hij in 1946 in Berlijn ontmoette en met wie hij pas in 1966 officieel trouwde. Na vele omzwervingen en een bewogen liefdesleven vond Neruda zijn wortels in Matilde, die ook uit het diepe zuiden van Chili kwam. Deze sonnetten verkennen niet alleen de liefde voor een vrouw, maar ook de liefde voor een land, met de grote woorden die kenmerkend zijn voor Neruda's stijl. Zijn taal is plastisch en royaal, maar kan ook als pathetisch en bombastisch worden ervaren.

De klassieke en diep ontroerende memoires van Pablo Neruda, de meest gelezen politieke dichter van onze tijd en Nobelprijswinnaar, bieden een intiem kijkje in zijn leven. Geboren in 1904 in het ongerepte zuiden van Chili, beschrijft Neruda zijn bohemienstudentenjaren in Santiago en zijn tijd als Chileens consul in Birma, Ceylon en Java. Hij getuigt van zijn ervaringen in Spanje tijdens de burgeroorlog en in Mexico, evenals zijn rol als senator. Als communist werd hij in 1948 uit zijn senaatszetel gezet en er werd een arrestatiebevel tegen hem uitgevaardigd. Na een jaar ondergedoken te zijn geweest, ontsnapte hij te paard over de Andes naar Europa, waar zijn reizen hem naar Rusland, Oost-Europa en China leidden, voordat hij in 1952 terugkeerde naar zijn thuisland. Het laatste deel van de memoires is geschreven na de coup in 1972 die zijn vriend Salvador Allende omverwierp. Neruda's leven kruiste dat van vele belangrijke literaire en artistieke figuren, zoals Garcia Lorca, Aragon, Picasso en Rivera, evenals politieke leiders zoals Gandhi, Nehru, Mao, Castro en Che Guevara. In zijn expressieve proza legt hij zijn opvattingen over poëzie uit en onthult hij de omstandigheden die zijn gedichten inspireerden, terwijl hij een onthullend verslag biedt van zijn leven als dichter en patriot.