Onder de onlangs gevonden manuscripten van Louis-Ferdinand Céline bevond zich een bundel van tweehonderdvijftig pagina's die een roman onthult die zich afspeelt in Vlaanderen tijdens de Grote Oorlog. We volgen de convalescentie van brigadier Ferdinand vanaf het moment dat hij, ernstig gewond, weer bij bewustzijn komt op het slagveld tot aan zijn vertrek naar Londen.
De jaren vertelt het verhaal van de periode 1941-2006 door de lens van het geheugen, van tegenwoordige en herinnerde indrukken, culturele gewoonten, taal, foto’s, boeken, liedjes, radio, televisie, reclame en krantenkoppen. Annie Ernaux slaagt erin een vorm uit te vinden die zowel subjectief als onpersoonlijk, particulier als collectief is, een nieuw genre in feite – de collectieve autobiografie – dat beoogt het verleden te vangen in een messcherpe, van alle pathos gespeende stijl. Als vermenging van autobiografische fictie en sociologie is De jaren 'een Op zoek naar de verloren tijd van ons tijdperk van mediadominantie en consumentisme’ (New York Times), een ongeëvenaarde krachttoer en een monumentale bijdrage aan de twintigste-eeuwse Franse geschiedenis zoals weerspiegeld in het leven van één vrouw.