Onder de onlangs gevonden manuscripten van Louis-Ferdinand Céline bevond zich een bundel van tweehonderdvijftig pagina's die een roman onthult die zich afspeelt in Vlaanderen tijdens de Grote Oorlog. We volgen de convalescentie van brigadier Ferdinand vanaf het moment dat hij, ernstig gewond, weer bij bewustzijn komt op het slagveld tot aan zijn vertrek naar Londen.
De jaren vertelt het verhaal van de periode 1941-2006 door de lens van het geheugen, van tegenwoordige en herinnerde indrukken, culturele gewoonten, taal, foto’s, boeken, liedjes, radio, televisie, reclame en krantenkoppen. Annie Ernaux slaagt erin een vorm uit te vinden die zowel subjectief als onpersoonlijk, particulier als collectief is, een nieuw genre in feite – de collectieve autobiografie – dat beoogt het verleden te vangen in een messcherpe, van alle pathos gespeende stijl. Als vermenging van autobiografische fictie en sociologie is De jaren 'een Op zoek naar de verloren tijd van ons tijdperk van mediadominantie en consumentisme’ (New York Times), een ongeëvenaarde krachttoer en een monumentale bijdrage aan de twintigste-eeuwse Franse geschiedenis zoals weerspiegeld in het leven van één vrouw.
Non pas « Pourquoi on meurt ? », mais « Comment on meurt ? ». Que nous mourrions est une chose, que la grande Faucheuse égalise in fine la condition des hommes, puissants ou misérables, ne fait pas l’ombre d’un doute. Mais le dernier combat, l’agonie, est un acte encore socialisé et toujours tabou dans notre société moderne.
Roland Barthes (1915-1980) had een bijzonder vermogen om in het dorre woud van de concepten persoonlijke fascinaties op het spoor te komen. Door de onnavolgbare mengeling van eruditie, stijl en politiek bewustzijn prikkelt zijn werk - literatuurbeschouwing, cultuurkritiek, essayistiek in de ruimste zin des woords - steeds weer nieuwe lezers. Roland Barthes is een postume tijdgenoot.Onder de titel Memo Barthes stelden Rokus Hofstede en Jürgen Pieters een boek samen over de intellectuele erfenis van Roland Barthes. Twaalf Nederlandse en Vlaamse auteurs reflecteren over de invloed van Barthes, onder het motto: 'Barthes, wat kunnen we er vandaag de dag nog mee?' In de geest van de meester hebben hun reflecties nu eens de vorm van persoonlijk getinte essays, dan weer van objectiverende beschouwingen.In het boek zijn bovendien negen vertaalde artikelen opgenomen, essays over literatuur, muziek, film, fotografie, taal en maatschappij, cultuur en engagement, die een beeld geven van Barthes' veelzijdige kritische activiteit.Memo Barthes bevat bijdragen van onder anderen Geert Buelens, Pol Hoste, Manet van Montfrans, Willy Roggeman en Jacq Vogelaar.Memo Barthes bevat ook vertalingen van negen kritische essays van Barthes.
Alle personages in dit zinderende boek zijn eenvoudige mensen - familieleden van de verteller, ongeletterde boeren, een aan lager wal geraakte pastoor, twee broers die elkaar naar het leven staan. Ze worden allemaal bezield door iets groters, allen wachten ze op een bovennatuurlijke genade - tevergeefs. Zij leven en sterven zonder enig opzien te baren. Maar Pierre Michon vertelt hun geschiedenis zo meesterlijk, dat zij worden behoed voor totale vergetelheid.