In Zelfs de sterren schijnen eenzaam vertelt Maya Angelou over de dingen waar ze in het leven het meest aan hecht. Op geheel eigen manier weet ze haar persoonlijke ervaringen op diverse gebieden te verbreden tot universele wijsheden.
De auteur beschrijft het leven van haar grootvader die als 4-jarig jongetje in de Verenigde Staten als blanke slaaf werd verkocht aan een tabaksboer.
‘In het gouden schemerlicht van een midzomeravond, zo'n avond waarop zich allerhande toverij kan voordoen en zich vaak ook voordoet, midden op een feest gegeven in een wilde, overwoekerde tuin, stond Pierre, omringd door een symfonie van overrijpe rozen, te wankelen op hoogst ongeschikte hakken.’ Op die bijzondere midzomeravond ontmoet Pierre, dochter van een stuntelende botanicus en een betoverende Italiaanse sopraan, de man van haar leven. Ze voelt een tikje op haar schouder en kijkt in de prachtigste ogen die ze ooit heeft gezien. De man met de dansende ogen maakt haar gelukkig.
Het leven van een gegoede familie in New Delhi in de eerste periode van zelfstandigheid wordt bepaald door machtsstrijd, corruptie en de ondergang van idealen.
Autobiografisch relaas van de jeugdjaren van een zwarte vrouw op het Amerikaanse platteland.