Annemarie van Ewyck Volgorde van de boeken

Contains (Dutch translations of) the books Don't Bite the Sun (1976) and Drinking Sapphire Wine (1977). --- Voor deze science fiction roman ontwierp Tanith Lee een samenleving waar zelfmoord zonder de gebruikelijke gevolgen blijft, aangezien het slechts een methode is om tussendoor tot lichaamsverwisseling te komen, binnen de termijn van dertig 'et'. Limbo-robots vliegen af en aan om de levensvonken in veiligheid te brengen en weer in vlees te plaatsen, in een lichaam dat speciaal voor de aanstaande bewoner is ontworpen. Een muntstelsel kent de samenleving van het Jang Fenomeen niet. Van elk individu wordt emotionele energie afgetapt en opgeslagen in de stedelijke energiebank. Deze en andere primaire zaken zijn volmaakt geregeld. De bevolking heeft eigenlijk nergens omkijken naar en iedereen is dan ook dik-decadent tevreden, op die ene onvermijdelijke dwarsligger na. Deze persoon slaagt erin die éne verboden daad te plegen, en wordt voor altijd uit de hemel verbannen. Maar altijd is een woord dat geen enkele bewoner van dit robot-utopia begrijpt. Dus daagt de persoon de regels uit, verklaart zich onafhankelijk en begint een strijd om te bewijzen dat de mens slimmer is dan de meest geavanceerde robot. Met verstrekkende gevolgen...

Op Verd-ochtend sprong de satyr Latuun op het muurtje voor het lyceum, kromde zijn gespierde bruine armen, stampte met zijn geitehoeven, en blies een wervelende uithaal op zijn dubbele fluit, ten teken dat Parilia was begonnen. Dan sprong hij de weg op en trok, melodieën pijpend van ijl getierelier en hese ondertonen, aan het hoofd van een bonte stoet de Wanseyweg op, zijn harige benen opgooiend, kuitenflikkers slaand, springend en stampend en pralend. Gekostumeerde feestvierders volgden hem op de voet en daarachter kwamen praalwagens, en mechanische monsters op wielen en fraaie dames en statige heren in weelderige koetsen. Muzikanten begeleidden de stoet, lopend of rijdend op platte wagens; een falanx van Kloeke Leeuwen in kostuums van taangeel bont liep op de achterpoten, stormde klauwend het publiek in en besprong er de knapste meisjes. Rijen opgetogen kinderen, kleine pierrotjes en pulcinella's, draafden heen en weer en strooiden handenvol bloemblaadjes in het rond, en doken soms onder de dansende benen van Latuun door. En wie mocht deze satyr wel zijn, onder het belust vertrokken masker? Latuuns identiteit werd geacht een goed bewaard geheim te zijn maar kennelijk konden Latuun en de man die hem speelde het goed vinden met eikaars persoonlijkheid...

Twee Jumbo's botsen hoog in de lucht op elkaar. Overlevenden zijn er niet. De twee vliegtuigen veranderen in een regen van schroot die over een groot gebied neerklatert. Tijdens het onderzoek naar de oorzaak van de ramp komt een aantal bizarre zaken aan het licht, onverklaarbare dingen die geen enkele betekenis lijken te hebben. Waarom bijvoorbeeld verzond de bemanning van het ene toestel seconden vóór de botsing die raadselachtige mededeling aangaande de toestand van hun passagiers? Fascinerende vragen alom, die voetje voor voetje naar een onontkoombare conclusie leiden, die tegelijk onaanvaardbaar is: de toekomst bestaat al. En die toekomst strekt onzichtbaar zijn grijpvingers uit naar het heden - in bepaalde gevallen. Waarom? Waarom niet?

When magic ruled and kings were strong... South of Eire and west of Gaul was the land of the Elder Isles, a mystical place of fairy shees, valiant knights, and the powerful magic of sorcerers living and forgotten. Now, as Aillas of Troicinet and Casimir of Lyonesse parry and feint in a duel of wits, the mysterious aura of the Green Pearl enters their souls. Its menas are subtle, but its effects are great, and as the Kings of Elder ready their swords, even the worlds of the immortals tremble...