1. ENKELE REIS NERGENSHUIZEN (Ticket to Anywhere, 1952)2. GEVOLG EN OORZAAK (Extempore, 1956)3. STOK VOOR DEMONEN (Idiot Stick, 1958)4. TERUG NAAR DE TOEKOMST (Backward, O Time (This Way to the Regress), 1956)5. TIJD ZAT (Time Enough, 1960)6. VIER IN EEN (Four in One, 1953)7. VRAAG MAAR RAAK (Ask Me Anything, 1951)8. WORDT VERVOLGD (To Be Continued, 1959)9. ZO'N LOMPE VLEGEL (What Rough Beast, 1959)10. ZUSTER MARY (Mary (An Ancient Madness), 1964)
„HIER VOLGT EEN EXTRA POLITIEBERICHT," zei de radio. „GERUCHTEN ALS ZOU DE ZON UITGEGAAN ZIJN BOVEN SANTA YUEZ MISSEN ELKE GROND." Vervuiling - sociaal, moreel, politiek, industrieel - is het sleutelwoord tot het Amerika van de nabije toekomst. De zeeën zijn vervuild, de rivieren verstikt, het land vergiftigd door buitensporig gebruik van insecticide, in de steden gaat niemand de deur meer uit zonder 'filter-masker' en de zon is permanent verduisterd. John Brunner boekstaaft deze ontwikkeling gedurende een heel jaar, hij volgt de levens van een aantal totaal verschillende karakters uit alle lagen van de maatschappij. Velen zijn er al uitgestapt, een paar proberen nieuwe wegen te zoeken voor het behoud van de mensheid, maar die éne man, waarvan miljoenen hopen dat hij de oplossing heeft, wordt niet gevonden. DOEMWERELD is meer dan een SF-speculatie, het is de angstaanjagende werkelijkheid. Het is, inderdaad 'een fascinerende en briljante schets van de uiteindelijke technologische hel die we aan het scheppen zijn'. (SUNDAY TIMES)
Twee aaneen verbonden werelden - toch eeuwig los van elkaar.
319bladzijden
12 uur lezen
De planeet had geen rotatie. Aan de ene helft heerste eeuwige dag, doorstraald door een voortdurend in het zenit staande zon, die geen organisch leven kon laten gedijen. De andere helft broedde in eeuwige nacht, die alleen verlicht werd door de koude schittering van oneindig verre sterren. Daar had zich een beschaving ontwikkeld. Diep in het binnenste van de nachtzijde leefden de rijken in hun paleizen, terwijl de armen niets anders kenden dan de constante overlevingsstrijd tegen de moordende kou, die door de planeetoppervlakte drong. Vitra, de verhalenvertelster, wist hoe ze de armen gelukkig kon maken. Regelmatig vertelde ze hen over een paradijselijke wereld aan de zonnige kant, over mannen en vrouwen, over liefde en bedrog, over intriges en passie. Vitra geloofde dat ze dit alles verzon. Maar kon het niet zo zijn dat er aan de dagzijde daadwerkelijk een beschaving bestond en dat er gebeurtenissen op handen waren die beide werelden in een gezamenlijke catastrofe zouden storten?
