Antonius Jozef Maria Haakman Volgorde van de boeken (chronologisch)

In dit boek wordt het verhaal verteld van een veldslag die de wereldgeschiedenis heeft veranderd maar niet zo beroemd is als die bij Waterloo of Stalingrad. Velen hebben er zelfs nooit van gehoord. Er vielen ook geen honderdduizenden slachtoffers maar 'slechts' enkele tienduizenden. De gevolgen waren desalniettemin enorm. Nadat de Goten, op hun beurt opgejaagd door de Hunnen, het Romeinse Rijk al geruime tijd dreigden binnen te vallen, wisten zij de Romeinen in 378 een belangrijke nederlaag toe te brengen en hun militaire leider, keizer Valens, te doden. Met deze slag bij Adrianopel, het tegenwoordige Edirne in het Europese deel van Turkije, wordt een reeks van gebeurtenissen in gang gezet die meer dan een eeuw later heeft geleid tot het einde van het West-Romeinse Rijk. Volgens sommigen markeert 'Adrianopel' het einde van de Oudheid en het begin van de Middeleeuwen.

Donau is een moderne odyssee langs het kloppende hart van Centraal-Europa, waar het leven wordt beïnvloed door het Oosten en het Westen, door het christendom en de islam. De loop van de oude rivier volgend, van de oorsprong in de heuvels van Beieren, door Oostenrijk en Hongarije, via de Balkan naar de Zwarte Zee, voert Magris de reiziger langs landschappen waar een grote verscheidenheid aan volken en culturen hun sporen hebben achtergelaten. Magris neemt ons mee op zijn bijzondere tocht, verrijkt door ontmoetingen met de bevolking en geesten uit het verleden, van Ovidius tot Marcus Aurelius, van Kafka tot Canetti. Met zijn loflied op de Donau heeft Claudio Magris een meesterwerk gecreëerd, waarin eruditie en een weergaloze schrijfstijl moeiteloos een verbond zijn aangegaan.

Pubblicato per la prima volta nel 1930, "La carne, la morte e il diavolo nella letteratura romantica" è ormai un classico degli studi letterari e costituisce una vera e propria pietra miliare nel campo della critica tematica. Percorrendo la letteratura inglese, francese e italiana dell'Ottocento, Mario Praz studia i tratti distintivi dell'estetica decadente nella cultura europea: l'evoluzione dell'idea di bellezza, spesso associata all'idea di morte; il tema della corruzione e della tristezza; la ricorrenza di personaggi satanici; la figura sadica della "femme fatale"; la fascinazione per la lussuria, il vizio e l'esotismo; la sensualità della parola. Un saggio anomalo, moderno, nel quale il pensiero critico si nutre di sottili intuizioni e la letteratura diventa appassionata esperienza.