In De Buddenbrooks beschrijft Thomas Mann het verval van een familie en hoe psychologisch-culturele verfijning, die leidt tot fin-de-siècle decadentie, de kracht en levenswil van een welvarend koopmansgeslacht ondermijnt. De rechtschapen, plichtsgetrouwe notabele verdwijnt in twee à drie generaties, vervangen door de door Weltschmerz verteerde bonvivant en overgevoelige kunstenaarsziel. Aanvankelijk wordt de glans en het succes van een nobele Noordduitse familie warm beschreven, maar ironie en kritische noten krijgen steeds meer de overhand. De revolutionaire geest van de twintigste eeuw botst met de ooit onaantastbare normen van de negentiende-eeuwse bourgeoisie. De kunstenaarsziel worstelt om zich te ontworstelen aan de lege soliditeit van het geslacht dat haar heeft voortgebracht. Mann's naturalistische beschrijving van de familie vertoont sterke overeenkomsten met zijn eigen achtergrond. De familie Mann, gevestigd in Lübeck, was een aanzienlijk koopmansgeslacht en bracht in de twintigste eeuw bekende schrijvers voort, waaronder Heinrich en Klaus Mann. De Buddenbrooks, Mann's eerste roman uit 1901, werd meteen een groot succes en vestigde zijn reputatie, waardoor hij in één adem werd genoemd met Marcel Proust en James Joyce. In 1929 ontving hij de Nobelprijs voor literatuur.
Наталия Ман Boeken
