Gabriel García Márquez Boeken

Bevat de bundels: -Ogen van een blauwe hond -De uitvaart van Mamá Grande -De ongeloofljke maar droevige geschiedenis van de onschuldige Eréndira en haar harteloze grootmoeder

Novelle over de gebeurtenissen rond de moord op een inwoner van een dorpje in Colombia, verteld door een dorpsgenoot en vriend van het slachtoffer

Als twee journalistes na een drukke werkdag worden klemgereden, denken ze aan een roofoverval. Maar als hun chauffeur wordt doodgeschoten en de twee vrouwen in gereedstaande auto's worden geduwd, beseffen ze dat ze het slachtoffer zijn van een ontvoering. Begin jaren negentig werd de Colombiaanse samenleving geteisterd door een reeks ontvoeringen. De in het nauw gedreven drugsbaron Pablo Escobar probeerde met zijn terreurdaden de regering onder druk te zetten om daarmee zo gunstig mogelijke voorwaarden af te dwingen voor zijn overgave. Ontvoeringsbericht laat zien wat de invloed van deze gebeurtenissen is op het leven van de slachtoffers en hun familie en op de stabiliteit van een land als geheel.

Liefde in tijden van cholera is het onvergetelijke liefdesverhaal van Florentino Ariza en Fermina. Op ongeëvenaarde wijze worden grote thema's als liefde, dood, ouderdom, noodlot en begeerte samengebracht in een mild en menselijk universum.

De eerste verhalenbundel van Márquez bevat verhalen over Macondo, het mysterieuze dorp waar ook het epos "Honderd Jaar Eenzaamheid" zich afspeelt. Het titelverhaal is een satire op de heerschappij van de vrouwen in het dorp (de mannen zijn gewoonlijk zwakkelingen, fantasten en dromers en de vrouwen hebben meestal standvastige karakters bij Márquez). Verder ondergaat Rebeca, de weduwe van Jose Arcadio, dromen en visioenen in haar immense huis met galerijen en nieuwe kamers. Padre Angel slaapt al sinds enkele jaren in de biechtstoel, een telegrafiste zend berichten aan een onbekende collega en weer iemand anders verzamelt dode muizen in schoenendozen. In Macondo gedijen vreemde vogels, waarzeggers, circusartiesten en slangenbezweerders goed.

De korte roman De kolonel krijgt nooit post is door Gabriel García Márquez zelf bij tal van gelegenheden zijn meest geslaagde boek genoemd. Het is het verhaal van een tragikomische kolonel, die de zware last moet torsen van armoede en een astmatische vrouw. Zijn enige trots in de algehele misère is zijn magere vechthaan met lange poten, die voor hem en voor het hele stadje het symbool is geworden van de trotsering van alle ellende in het aangezicht van de volstrekte wanhoop.

De generaal in zijn labyrint beschrijft de laatste reis van de grote bevrijder en held van Spaans-Amerika, generaal Simón Bolívar, die van Santa Fé de Bogotá naar de Caribische kust trekt. Hij heeft afstand gedaan van zijn macht en zal terug naar Europa zeilen. Maar het afscheid valt hem zwaar, want diep in zijn hart hoopt hij dat hij teruggeroepen zal worden. Tijdens de uitputtende reis komen de herinneringen naar boven aan zijn glorieuze overwinningen en zijn talloze geliefden.

Autobiografie van de Colombiaanse schrijver (1927- ) tot 1955.