Willem Frederik Hermans Boeken

Korte artikelen, geschreven in de periode 1962 en 1979, over het uitsterven van het taboe in Nederland.

'Er is even weinig kans dat marihuana inburgert, als er kans is dat de Darracq 1903 het moderne snelverkeer zal ontwrichten', schreef W.F. Hermans in 1961. Een jaar na Hermans' dood heeft uitgeverij Bezige Bij het goede idee Het sadistisch universum 1 (1964) en 2 (1970) samen uit te geven (de laatste drukken, resp. de 12e en de 4e druk, dateren al weer uit 1979). Iedereen kan nu weer lezen dat niet veel meer van Hermans uitgesproken meningen achterhaald zijn. In bij elkaar ruim 30 essays schrijft Hermans over zijn zeer diverse interesses: van God tot pin-up girls, van het perfide Albion en Markies de Sade, van Huizinga tot de Mormonen, van treinen en vulkanen en van dope tot de experimentele roman. Hermans' bewondering voor eigenzinnige en naar waarheid zoekende schrijvers als Multatuli en Wittgenstein springt in het oog. Zijn stellige en zelfverzekerde stijl houdt ook 'verouderde' onderwerpen (Weinreb) interessant. Aanbevolen ook voor wie Hermans' bekende uitspraak over de mus die in een roman niet van het dak mag vallen zonder dat dat een gevolg heeft, eens in de juiste context wil lezen.

Dit boek wordt gepresenteerd als een vervolg op "De god Denkbaar" (zoals het nieuwe testament volgt op het oude). Aan het eind van "De god Denkbaar" verdwijnt Denkbaar en blijft O. Dapper Dapper hem als enige trouw. Onmacht, schrijfmachine, mislukking zijn de Hermansiaanse thema's. Ook de grappen en de satires over personen en toestanden ontbreken niet. het is allemaal niet zo leuk en scherp meer, het is zelfs wel eens flauw."Het evangelie van O. Dapper Dapper" openbaart onzin die niet zo spannend is om te lezen en die slechts superieur te noemen is in zoverre Schrijver Dezes de lezer regelmatig een niet zo goed gerichte dreun probeert te verkopen.

Uit rancune over eigen mislukking en uit een sterk gevoel van minderwaardigheid verzet een uit Indonesië gerepatrieerd soldaat zich tegen de kleinburgelijke mentaliteit in Nederland.

Literatuur > Roman

Twee van de belangrijkste Nederlandse schrijvers van de twintigste eeuw, Willem Frederik Hermans en Gerard Reve, wisselden in de jaren veertig en vijftig openhartige brieven uit. Hun correspondentie weerspiegelt hun groeiende literaire zelfvertrouwen, gevoelens van miskenning en een sterke afkeer van het artistieke klimaat in het naoorlogse Nederland. Beide auteurs waardeerden elkaars werk en ontwikkelden zelfs plannen voor een gezamenlijke roman. Echter, in 1959 leidde een abrupte breuk tot een definitief einde van hun samenwerking. Hermans' woorden over de provinciale mentaliteit en de verantwoordelijkheid van schrijvers voor hun personages, samen met Reve's reflecties op de zinloosheid van zijn schrijven, geven inzicht in hun geestelijke strijd en artistieke overtuigingen. Hun brieven vormen een uniek literair document dat het gezicht van de Nederlandse literatuur heeft bepaald. Dit werk is becommentarieerd en ingeleid door Hermans-biograaf Willem Otterspeer en Reve-biograaf Nop Maas, wat een extra laag van context en begrip toevoegt aan hun correspondentie.

Dutch

Nooit meer slapen is het meesterlijke verhaal van de jonge geoloog Alfred Issendorf, die in het moerassige noorden van Noorwegen onderzoek wil verrichten om de hypothese van zijn leermeester en promotor Sibbelee te staven. Issendorf is ambitieus: hij hoopt dat hem op deze reis iets groots te wachten staat, dat zijn naam aan een belangrijk wetenschappelijk feit zal worden verbonden. Deze ambitie hangt samen met het verlangen het werk van zijn vader, die door een ongeluk tijdens een onderzoekstocht om het leven kwam, te voltooien. Nooit meer slapen is een grootse roman over grote dromen.

Tekst en foto's werpen licht op drie schrijvers die na de Tweede Wereldoorlog op een nooit geëvenaarde wijze het literaire firmament bestormden en die het verdienen gelezen te worden, nu en straks. De Grote Drie - het begrip werd begin jaren zeventig geïntroduceerd door criticus Kees Fens - zijn door fotograaf Friso Keuris treffend in beeld gebracht. Schrijvers op de top van hun roem, duidelijk gewend te poseren en zich bewust van de indruk die zij op de kijker willen overbrengen. Hetgeen ook blijkt uit Keuris' commentaar op zijn ontmoetingen met de grote drie.

De donkere kamer van Damokles vertelt het verhaal van Henri Osewoudt, sigarenhandelaar te Voorschoten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ontmoet hij de verzetsman Dorbeck, die sprekend op hem lijkt op één ding na, dat hij zwart haar heeft terwijl Osewoudt blond is, en die hem opdrachten geeft die hij gewillig uitvoert. Na de bezetting lijkt alles zich tegen hem te keren en wordt hij gekwalificeerd als fantast en landverrader. Hij tracht wanhopig het tegendeel te bewijzen.

Een hoogleraar in de mineralogie wordt door zijn collega's belasterd.

In 'De laatste roker' zijn twintig korte verhalen gebundeld die bijna vijftig jaar schrijverschap omvatten. Surrealisme, realisme, bespiegelingen en scherpe karikaturen wisselen elkaar af in deze sfeervolle verzameling verhalen.

Omslag onfris / Cover not so good, 1ste druk / edition / édition / Ausgabe / 9023405803 / Numbered first prints Dutch Literature / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / paperback / 13 x 20 cm / 408 .pp /

Text: Dutch

Effectenhandel moge veelal windhandel zijn, de effecten waarmee de Nederlandse taal wordt versjacherd, overtreffen wat winderigheid betreft alles waaraan ooit een speculant failliet gegaan is. Je staat meteen twee treden hoger op de maatschappelijke ladder als je een Engels woord gebruikt, of er eentje slecht vertaalt. Dit verschijnsel werd al meer dan honderd jaar geleden door Multatuli ´de Engelse trompetter´ genoemd. Naast een Engelse trompetter hoor je een Nederlandse trompetter helemaal niet, hoe hard hij moge blazen. Van de Nederlandse schilderkunst, die werkelijk internationale faam bezit, zou niets terechtgekomen zijn, als de verffabrikanten het hoogste woord hadden gevoerd, en niet de schilders zelf beslist hadden hoe het moest. Nu het geschiedenisonderwijs op de scholen vrijwel is afgeschaft, zijn er inmiddels hele generaties opgegroeid die zelfs niet weten dat Nederland en België ooit een staatkundige eenheid hebben gevormd.

1ste druk / edition / édition / Ausgabe, Gevouwen rug / Folded back / 9023460480 / Numbered first prints Dutch Literature / Nederlands / Dutch / Néerlandais / Niederländisch / paperback / 13 x 20 cm / 407 .pp /

Uit talloos veel miljoenen futiele en vergeefse menselijke strevingen koos Hermans die van een wetenschappelijke hoofdmedewerker die professor wil worden en zijn vrouw die kinderboekenschrijfster wil worden. Dit milieu is de schrijver bekend uit zijn Groningse tijd en bij de lezer nog vertrouwd uit "Onder professoren". Nieuw hierbij is, dat Hermans de goede bedoelingen van vrijwel alle betrokkenen erkent, al gaan ze onveranderlijk de mist in. Maar al te bekend is daarentegen het Bijkaart-achtige gemopper over allerlei aspecten van de geest des tijds dat de hoofdfiguren ventileren. Een relatief milde, maar ook wat fletse Hermans, waarin vele tobberige, op zich in hun verwardheid overtuigende, maar soms wat langdradige monologues interieures domineren.

Beklemmende uitbeelding van een onbeduidende man tegen de chaotische achtergrond van de meidagen in Nederland in 1940.

An alternative cover for this ISBN can be found here De tranen der acacia's is een roman over vals verzetssentiment, chaos en universeel misverstand. Een egocentrische en cynische jongeman twijfelt aan de motieven van eigen en andermans daden gedurende de Tweede Wereldoorlog.

De zoon van een naar Frankrijk geëmigreerde Nederlandse boer en een Franse vrouw komt na zijn studie filosofie niet aan de slag en verdient daarom de kost als klokkenopwinder in een leegstaand paleis.

Een 19-jarige studente Frans en kunstgeschiedenis gaat als au pair naar Parijs waar zij eerst terecht komt bij een bizar advocatengezin en later wordt opgenomen door de kunstminnende familie van een steenrijke generaal.

Brokstukken van dit dagboek zijn na het einde van de Duitse bezetting op verscheidene adressen in Amsterdam te voorschijn gekomen.Ter gelegenheid van deze uitgave is de spelling gemoderniseerd en zijn alle eigennamen veranderd.De beschreven personages zijn trouwens, voor zover bekend, niet meer in leven.Hoe het met de dagboekschrijver zelf is afgelopen, die van stonde af aan een schuilnaam heeft gebezigd, is nooit opgehelderd.

De novellen Filip's sonatine , Homme's hoest , Geyerstein's dynamiek en De zegelring van Willem Frederik Hermans zijn krachtige en beeldende vertellingen, die in iedere zin en wending het meesterschap van hun maker verraden. Of het nu gaat om het vermeende muziektalent van het jongetje Filip of over Homme's obscure tocht door Turkije in een poging zijn auto te verkopen, de verhalen tinkelen alsof ze gisteren zijn geschreven. In alle verhalen gaat het om moedwil en misverstand, om illusie en ontgoocheling, het hermansiaanse wereldbeeld in een notendop.

Een partizaan houdt zich in de Tweede Wereldoorlog schuil in een schijnbaar verlaten huis.

Pianist Hondijk is begeleider van de zangeres Aletta Stroll en pianoleraar van haar zoontje Filip. Als Filip op zijn negende jaar een sonatine componeert, weet Hondijk zeker de leermeester van een wonderkind te zijn. Pas dertig jaar later zal deze illusie hem wreed ontnomen worden.

Een Nederlandse journaliste bezoekt in Zuid-Frankrijk de jaarlijkse persbijeenkomst van de wereldberoemde, hoogbejaarde schilder Geyerstein. De journaliste probeert erachter te komen of hij een genie is of een charlatan.

King Kong: gevolgd door Wat Nederland niet op de televisie mocht zienSatirisch toneelstuk over de blunders en verdoezelingen van de Parlementaire Enquetecommissie in haar onderzoek naar de activiteiten van de dubbelspion Lindemans, alias King Kong, die in het laatste jaar van de Tweede Wereldoorlog in contact stond met zowel de Geallieerden als de Duitsers. Hermans' werk is geschreven met een bijzonder scherpe pen en wordt gekenmerkt door zwarte humor, en door de opvatting dat er nauwelijks verschil is tussen de helden en verraders van de samenleving. King Kong geeft Hermans' opvattingen weer in de vorm van een drama.

Een jongeman neemt op zijn tocht door Bulgarije en Turkije een meisje mee dat een verkeersongeluk overleefde, maar hij beseft niet dat hij de rampenbrengende Helena als passagiere heeft.

Ondanks hun verschillen hebben Nederlanders en Belgen een ding gemeen: ze zijn uiterst reislustig! Geen afstand is ze te groot, geen grens houdt ze tegen. Reizen zit ze in het bloed en ze doen het van oudsher, liefst naar oorden die doorgaans als ondoordringbaar worden beschouwd. Reis om de wereld in 1000 bladzijden bevat meer dan 100 reisverhalen van schrijvers, journalisten en professionele reizigers.Eerder verschenen in vier afzonderlijke reisbundels: Adieu adieu sweet Bahnhof, en Gewoon omdat ik ging, en Rusteloze reizen, en Verre verlangens

Een landingspoging op Newfoundland bevat behalve het titelverhaal nog vijf andere verhalen: ‘Een veelbelovende jongeman’, ‘Het fossiel’, ‘Laura en de grammofoonplaat’, ‘De teddybeer’ en ‘De blinde fotograaf’.De verhalen in deze bundel behelzen het gebrek aan vertrouwen tussen de mensen; het is ook hier een opeenstapeling van ellende. Alle bekende motieven van Hermans zijn in deze zes verhalen - combinatie van reisbeschrijving, short story en novelle - terug te vinden.

Het rustige leven van een hoogleraar wordt volkomen verstoord door een prijs en een studentenactie.

Een wetenschappelijk hoofdmedewerker en zijn vrouw trachten te leven met hun vergeefse ambities.