Sandro Veronesi Volgorde van de boeken (chronologisch)

Ein psychologisch raffinierter Roman über den Augenarzt Marco Carrera, der erfährt, dass seine Frau ihn wegen eines deutschen Piloten verlässt. Veronesi schildert eindrucksvoll die emotionalen Achterbahnfahrten, die Carrera durchlebt, sowie familiäres Unglück und eine lebenslange Liebe.

A short, powerful story from the Premio Strega-winning and internationally bestselling author of The Hummingbird

„Meisterhaft: ein Kuriositäten- und Genusskabinett voller kleiner Wunder“ Ian McEwan. „Unkonventionell, entwaffnend und zutiefst menschlich. ‚Der Kolibri‘ ist eine neue Art der Familiensaga.“ Jhumpa Lahiri Ein Schock, der heftigste vielleicht in einem an Schocks reichen Leben: Vom Psychoanalytiker seiner Frau erfährt der Augenarzt Marco Carrera, dass sie ihn wegen eines deutschen Piloten verlassen werde, von dem sie schwanger ist. Damit beginnt Sandro Veronesis mit dem Premio Strega ausgezeichneter Roman „Der Kolibri“. Auf psychologisch raffinierte Weise erzählt er darin von einer Achterbahn der Gefühle, die das Schicksal dieses sensiblen Mannes prägen, von unvergleichlichen Charakteren, denen er auf dem Tennisplatz oder am Spieltisch begegnet, von familiärem Unglück und von einer großen, lebenslänglichen Liebe … Marcos Dasein gleicht dabei dem eines Kolibris: Auf der Suche nach Ruhe ist er ständig in Bewegung. Ein großartiger polyphoner Roman, ein Jonathan Franzen Italian Style.

Al sinds zijn jeugd wordt Marco Carrera, die als kind een groeistoornis had, de kolibrie genoemd, naar een van de kleinste vogels ter wereld. Maar in zekere zin is Marco ook echt een kolibrie: hij lijdt een dramatisch bestaan, vol vreugdes, liefdes en de nodige pijn, maar hij blijft in evenwicht. Zijn hectische bewegingen stellen hem in staat de existentiële acrobatiek van het leven te doorstaan, net als de kolibrie, die twaalf tot tachtig vleugelslagen per minuut maakt, maar schijnbaar bewegingloos in de lucht blijft hangen. In De kolibrie volgen we ademloos de levensloop van Marco Carrera, een held van onze tijd zoals alleen Sandro Veronesi die uit zijn pen kan laten ontstaan. Het is een schitterende roman over pijn en de kwellende kracht van het leven, die door de belangrijkste krant van Italië, de Corriere della Sera, uitgeroepen werd tot Boek van het Jaar.

L’acceso dibattito portato avanti da Veronesi contro “l’uomo che non conosce il mare”, a partire dalla vicenda delle navi Aquarius e Diciotti, la chiusura dei porti come unica soluzione al fenomeno delle migrazioni, lo sdoganamento di un linguaggio xenofobo e razzista, ma anche e soprattutto una successiva mobilitazione collettiva in difesa dei fondamentali diritti dell’uomo e della politica dell’accoglienza e della solidarietà.

Nel giro di ventiquattr’ore un uomo perde il controllo della propria vita: fa un grave errore sul lavoro, gli viene sequestrata la patente, trova l’ufficio sigillato dalla Finanza, scopre che il suo socio è fuggito lasciandolo nei guai, rompe definitivamente con la sua compagna – e nel frattempo sua figlia è scappata da casa. Credendosi braccato, fugge a sua volta, alla cieca, ma lo sfacelo cui si è di colpo ridotta la sua vita, man mano che egli lo affronta, si rivela sempre più chiaramente un approdo, fatale e familiare – secondo una mappa interiore che era stata tenacemente rimossa. Quest’uomo è Pietro Paladini, l’eroe immobile di Caos calmo, che nove anni dopo ritroviamo nella situazione opposta, roso dall’ansia e senza più un posto dove stare, costretto a vagare alla ricerca di quella pace improvvisamente perduta, o meglio – e questa sarà la sua scoperta – mai veramente avuta. La rimozione, la fuga, la famiglia che si disgrega, il confuso declino dell’Occidente, lo sforzo tragicomico di restare onesti in un tempo che spinge continuamente verso l’illegalità – e poi, di colpo, la verità. Alla fine di Caos calmo Paladini rispondeva a un celebre verso di Dylan Thomas affermando che “la palla che lanciammo giocando nel parco è tornata giù da un pezzo. Dobbiamo smettere di aspettarla”. Si sbagliava, la palla era ancora per aria. Torna giù ora, in Terre rare .

Nel 2002 Fandango Libri pubblicava l'autobiografia di uno dei più grandi calciatori mai esistiti. Un idolo per tanti e un vero mito per milioni di tifosi. Ora, a distanza di 8 anni, Diego Armando Maradona è l'allenatore della nazionale Argentina e scalda ancora i cuori di tutti quelli che l'hanno amato. Dalle origini povere alla gloria mondiale passando per ognuna delle sue morti e rispettive resurrezioni, descrivendo chi gli è stato amico e chi nemico. Tutto è qui riferito da lui stesso, in prima persona, un Maradona integrale, il grande campione e il piccolo grande uomo.

De onverschilligen verhaalt drie dagen uit het leven van een gezin in Rome dat erin slaagt de indruk te wekken welgesteld te zijn, terwijl het aan de rand van de armoede leeft. De onderlinge verhoudingen worden gekenmerkt door een gebrek aan communicatie, het onvermogen zich te uiten, egoïsme en berekening. Als de familieleden zich langzaam bewust worden van zichzelf en hun omstandigheden, worden ze apathisch en zijn ze niet meer tot handelen in staat. Hun leven verwordt tot wanhoop, escapisme, paniek. Onderhuids is de roman een scherpe aanval op de Italiaanse middenklasse aan de vooravond van het fascisme, en De onverschilligen veroorzaakte in het kleingeestige Italië van de jaren twintig en dertig dan ook een schandaal. De boeken van Alberto Moravia, ook De onverschilligen, waren tijdens het fascistische regime verboden.

L'ho detto ai carabinieri, l'ho detto al Procuratore, l'ho detto a tutti quelli che mi hanno chiesto "cosa avete visto?": l'albero, abbiamo visto, l'albero ghiacciato. E stata la prima cosa che abbiamo visto, appena arrivati al bosco - e anche dopo, quando abbiamo visto il resto, è rimasto l'unica cosa intera che abbiamo visto. L'albero. Era lì, al suo posto, all'imboccatura del bosco, cristallizzato come sempre nel suo cappotto di ghiaccio, la cui trasparenza era offuscata dalla neve fresca - ma era rosso. Era rosso, sì, come se Beppe Formento, nell'atto di ghiacciarlo, avesse messo dello sciroppo di amarena nel cannone. In quel bianco fatale era l'unica cosa che mantenesse una forma, e sembrava - non esagero - acceso, pulsante di quell'intima luce aurorale che ancora oggi mi ritrovo a sognare. Sogno quella trasparenza rossa, sì, ancora oggi, e la sogno senza più l'albero, ormai, senza nemmeno più la forma dell'albero: sogno quel colore e nient'altro. Un tramonto imprigionato in un cielo di gelatina, un sipario di quarzo rosso che cala sul mio sonno, un'immensa caramella Charms che si mangia il mondo, ho continuato a sognare quella trasparenza rossa e continuo a farlo, perché è ciò che abbiamo visto, quando siamo arrivati al bosco. Cosa avete visto? Abbiamo visto l'albero ghiacciato intriso di sangue.

Na het eclatante succes van «Kalme chaos», waarvoor Sandro Veronesi in 2006 de Premio Strega ontving, is de schrijver onverwacht snel met een nieuwe roman gekomen. In zijn voorwoord zegt Veronesi dat hij al meer dan twintig jaar geleden aan «Troje brandt» is begonnen. Eindelijk heeft hij de figuren uit deze roman uit hun ‘gevangenis’ kunnen verlossen en op ons losgelaten. Het verhaal speelt zich af in de omgeving van Prato, in de jaren zestig. De hoofdpersoon, Salvatore, groeit op in een vondelingenhuis dat wordt geleid door vader Spartacus. Op twaalfjarige leeftijd vlucht Salvatore naar de Bouwput, een vergeten stukje land tussen twee spoorlijnen, waar hoeren, helers, dieven en immigranten hun toevlucht hebben gezocht. Na het regime van de dolgedraaide, strenge vader Spartacus voelt hij zich helemaal thuis en gewenst in de criminele wereld van de Bouwput. Salvatore leert een verwante ziel kennen, Pampa, met wie hij een hechte vriendschap sluit. Op schitterende wijze beschrijft Veronesi de vriendschap tussen twee niemandskinderen. In «Troje brandt» is een bijzondere rol weggelegd voor vuur. Het vertegenwoordigt het lijden, de passie en de reiniging. Het vuur maakt een einde aan de oude wereld, het oude Italië, en vormt de basis voor de economische groei van de jaren zestig. «Troje brandt» is een intrigerende nieuwe roman van deze prominente Italiaanse schrijver.

Lunga, clamorosa ed eternamente eccitante è la relazione tra la rivista "RollingStone" e la scrittura. Fin dalla sua prima uscita, quarant'anni fa, la testata americana si è data l'obiettivo di svecchiare lo stile giornalistico, raccontando in prima persona gli eventi dell'entertainment e della politica. Ne risulta una letteratura elettrizzante, che è rock'n'roll allo stato puro e vanta i contributi di autori quali Hunter S. Thompson, Bret Easton Ellis, Jonathan Franzen e Tom Wolfe (su "RollingStone" è uscita a puntate la prima edizione del "Falò delle vanità"). La versione italiana della rivista, nata nel 2003, ha ereditato una precisa attenzione alla scrittura, coinvolgendo fin da subito i migliori narratori italiani under 45 e autori sempre giovani nello spirito. Sono i loro scritti che trovano spazio in questa antologia: un "best of' di quelli pieni di tracce inedite, versioni alternative, strumentazioni inattese; un libro altalenante tra cronaca, finzione, commento, zingarata, delirio. Come la vita.

Na een noodlottige crisis neemt het leven van een man een geheel nieuwe wending en wijdt hij zich volledig aan zijn dochtertje.

Sandro Veronesi entführt in seinen meisterhaften Miniaturen den Leser in die Alltagswelt Italiens, von Pelzgeschäften bis Hundefriedhöfen. Mit ansteckender Neugier und poetischem Blick beleuchtet er scheinbar banale Themen und schafft humorvolle Momentaufnahmen, die tiefere gesellschaftliche und politische Realitäten widerspiegeln.

Gianni Orzan, succesvol kinderboekenschrijver, wordt benaderd door een hem onbekende taxichauffeur die beweert dat Orzans onlangs gestorven vader, een dweepzieke generaal, in werkelijkheid een Russische spion was in dienst van de KGB. Orzan probeert aanvankelijk niet verder over deze ontmoeting na te denken, maar zijn wereldbeeld begint te wankelen. Het beschermende schild dat hij met grote volharding rondom zichzelf en zijn gezin heeft aangelegd, brokkelt langzaam maar zeker af. Hij beseft dat hij zichzelf bij zijn naïeve streven naar kalmte al zijn hele leven onbewust heeft bedrogen. Ook de rust die Orzan in zijn huwelijk heeft nagestreefd blijkt een illusie; nooit heeft hij zijn vrouw toegestaan haar erotische verlangens te verwezenlijken. Orzan moet de waarheid onder ogen zien: hij beseft dat hij een ander is dan degene die hij dacht te zijn, met een ander verleden waarmee hij zal moeten afrekenen.

"Fante was my God." Charles Bukowski. A cult author and his forgotten novel are rediscovered. This is the story of Dominic Molise, set during the Great Depression, depicting both personal and class struggles. It is a moving and humorous novel about youth and its dissolution into adulthood. Seventeen-year-old Dominic Molise is trapped in a small town at the foot of the Rocky Mountains in the 1930s, longing to become a baseball star. He dreams of great victories, recognition, and love. Instead, he grapples with his Italian heritage and the pressure to work in the family business. Stacking bricks is not his aspiration. His father tries to protect him from inevitable failure, urging him to take up a trowel instead of a baseball bat. His mother resorts to prayer, but Dominic continues to dream.

Sandro Veronesi ci conduce dentro quattro storie di vita forse ancor più incredibili della fiction – storie di grandi o piccoli delitti puniti, tre volte su quattro, con la pena capitale. - Sudan: dei terroristi palestinesi compiono un attentato in un hotel frequentato da europei. Condannati a morte, vengono “salvati” dalla legge musulmana che prevede una somma compensatoria della violenza subita. - Taiwan: tre ragazzi rapiscono il figlio di un facoltoso imprenditore. Pur avendo rilasciato l’ostaggio dopo il pagamento del riscatto, i tre, arrestati, vengono condannati a morte, con l’accusa di aver agito contro gli interessi della collettività per l’ingente riscatto. E così vengono giustiziati. - Unione Sovietica: un uomo, fermato con un amico sul limitare del bosco in possesso di residuati bellici, viene accusato (forse ingiustamente) di associazione a delinquere contro la patria e condannato a morte. A un passo dall’esecuzione, il presidente Gorbacev concede la grazia. - California: un uomo viene condannato per l’uccisione di due adolescenti nel corso di una rapina. Dopo 14 anni di rinvii, dinieghi, manifestazioni popolari per la sua grazia, la condanna viene eseguita: camera a gas.