Bookbot

Pauline Harmange

    6 december 1994
    Pauline Harmange
    Bis zum Frühling
    Mannen, ik haat ze
    • Mannen, ik haat ze

      • 80bladzijden
      • 3 uur lezen

      Vrouwen die zich kritisch uitlaten over mannen karakteriseren als mannen hater: het is nog altijd een wijdverspreide tactiek om vrouwen monddood te maken. Pauline Harmange is de misogynie en on­gelijkheid in de wereld zat en verheft scheldwoord tot geuzen naam: ja, ze is een mannenhater. Want vrouwen hebben goede redenen om mannen te verwerpen en te verafschuwen. Haar systeemkritiek gaat een stap verder: wat als woede jegens man­nen in feite een vreugdevolle, emancipatoire weg is naar een recht­vaardiger wereld? Wat als het verwerpen van mannen nieuwe ruimte biedt voor vrouwelijke relaties die wel wederkerig en gelijkwaardig zijn? Dit bruisende pleidooi is onbeschroomd, controversieel en pole­misch: een breekijzer in een maatschappelijk debat dat gevoerd móét worden.

      Mannen, ik haat ze
      3,8
    • Die französische Skandalautorin schreibt einen Roman über die Liebe, zu den Männern, zu sich selbst. In Anaïs’ Leben läuft nichts rund. Ihr Freund hat sie verlassen, den Job hat sie verloren. Eigentlich hält Anaïs nichts mehr auf dieser Welt. Sie reist nach Limoges, angeblich ein guter Ort zum Sterben, und findet dort Unterkunft bei einer älteren Italienerin: Tiziana Conti bietet ihr an, in ihrem Palazzo zu wohnen, wenn sie dafür für sie kocht. Anaïs stimmt zu. Sie lernt Tizianas Freundinnen kennen und wird Teil einer großen Familie. Kann es sein, dass das Leben Schöneres für sie bereithält als bisher angenommen? Sie beginnt, sich selbst zu mögen. Nur als der Sohn von Tizianas bester Freundin auf den Plan tritt, ist Anaïs nicht begeistert. Aber der lässt sich davon nicht abschrecken.

      Bis zum Frühling