Maan en zon
- 269bladzijden
- 10 uur lezen
Stefan Brijs is een Belgische romanschrijver die in het Nederlands schrijft. Zijn werk duikt vaak in thema's als identiteit, herinnering en de complexiteit van menselijke relaties. Brijs verweeft meesterlijk de realiteit met verbeelding, en creëert boeiende verhalen die lezers meevoeren naar de diepten van de menselijke psyche. Zijn stijl kenmerkt zich door lyrische kwaliteit en een scherpzinnige kijk op de menselijke natuur.





Dat hebben we gehad behoort tot de absolute hoogtepunten uit de literatuur over de Eerste Wereldoorlog. Dichter Robert Graves beschrijft zijn persoonlijke ervaringen aan het front, die tekenend zijn voor de Britse soldaten in de Franse en Vlaamse loopgraven. Behalve een verslag van het oneindig bloedvergieten, de wanhoop en de heuse gekte in het slijk van de loopgraven, is het boek een weergaloos tijdsdocument van de jaren na de oorlog, van 1918 tot 1929. Graves, die Engeland in 1927 de rug toekeerde, geeft een uiterst venijnige kritiek op talloze politieke en literaire figuren uit zijn omgeving. Hij neemt niet alleen afscheid van de valse heroïek die de officiële oorlogspropaganda typeert, maar ook van Engeland en alles waar dat voor staat. Dat hebben we gehad, waarin Graves zijn verbeelding van de loopgravenoorlog geeft, groeide uit tot een onomstreden klassieker
Augustus 1914. In Londen melden duizenden jongemannen zich aan om te gaan vechten tegen de Duitsers. Martin Bromley, zeventien en te jong voor het leger, probeert de twee jaar oudere John Patterson te overreden samen in dienst te gaan, maar die wil zijn droom om te gaan studeren niet opgeven. Uiteindelijk slaagt Martin er met een list in naar het front te vertrekken en blijft John achter in een stad waar de druk op dienstweigeraars toeneemt.Post voor mevrouw Bromley is een aangrijpende roman over ouders en kinderen, moed en lafheid, hoop en vriendschap, gemis en verlangen in tijden van oorlog.
Twintig jaar nadat Victor Hoppe als kind uit het Belgische dorpje Wolfheim is vertrokken, komt hij als arts weer daarnaar terug. Hij heeft drie baby's bij zich, een identieke drieling, ietwat merkwaardig ogende jongens. De dorpsbewoners bekijken hem eerst met argwaan, maar als de dokter zijn vak blijkt te verstaan, wordt hij min of meer geaccepteerd. Als juffrouw Maenhout, de oud-onderwijzeres die op de drieling paste, sterft door een val van de trap in het doktershuis, is een van de weinige informatiebronnen voor de dorpsbewoners verdwenen. Maar uiteindelijk komen de schokkende feiten toch naar buiten...