Arrested in 1960 for being philosophically and religiously opposed to communism, Armando Valladares was interned at Cuba's infamous Isla de Pinos Prison. His life in Castro's gulag was a hell of violence and disease, putrid food and squalid living conditions, forced labor and solitary confinement, and hazardous escape attempts. Valladares survived by prayer and poetry. His writing, smuggled out to Europe and the U.S., made him one of the world's most celebrated prisoners of conscience. As a result of pressure from international human rights organizations, the Castro regime finally released him in 1982. When Against All Hope first appeared, it was immediately compared to classic prison narratives about the resilience of the human spirit in the face of totalitarianism. This story of strength and survival is more relevant than ever.
Armando Valladares Volgorde van de boeken (chronologisch)
30 mei 1937
Armando Valladares was een Cubaanse dichter, dissident en politieke gevangene wiens werk sterk put uit zijn ervaringen met onderdrukking en de strijd voor vrijheid. Zijn poëzie wordt gekenmerkt door intense emotie, rauwe eerlijkheid en een trotse geest tegen onderdrukking. Door zijn verzen onderzoekt Valladares thema's als onrecht, menselijke waardigheid en de veerkracht van de menselijke geest. Zijn schrijven dient als een krachtig getuigenis van de gruwelen van een totalitair regime en het doorzettingsvermogen van de menselijke wil.
