S. Evgenia Ginzburg Boeken
Jevgenia Ginsburg was een Russische historicus en schrijver wiens werk diep ingaat op het trauma van het Sovjet-repressiesysteem. Haar schrijven put uit haar persoonlijke ervaringen in Goelagkampen en gevangenissen, waarbij ze de onmenselijke omstandigheden en de psychologische tol van gevangenschap beschrijft. Via haar magnum opus, een memoire in de vorm van een reisverslag, ontmaskert ze de waarheid van Stalins zuiveringen en biedt ze een getuigenis van de veerkracht van de menselijke geest tegen monsterlijke onderdrukking. Haar schrijven dient als een indringende kijk op een duister hoofdstuk uit de geschiedenis en een krachtige bevestiging van het vertellen als een vorm van verzet en herinnering.
El vértigo
- 864bladzijden
- 31 uur lezen
Evgenia Ginzburg, profesora de Historia y Literatura en la Universidad de Kazán, madre de dos hijos y esposa de Pavel Aksonov, miembro del Comité Central Ejecutivo de la URSS, se negaba a creer, en febrero de 1937, lo que ya era evidente. Dos años antes, el asesinato de Kírov había marcado el inicio de las inquietudes, de las sospechas y de los interrogantes. En una palabra, de lo que iban a ser las grandes purgas en el seno del partido bolchevique. Evgenia necesitó un tiempo para entender hasta dónde estaban dispuestos a llevar esa locura los dirigentes del aparato ideológico. Pero la realidad se impuso: en agosto de ese mismo año, tras varios meses de encarcelamiento e interrogatorios extenuantes y crueles, le fue comunicada su condena: diez años de trabajos forzados. Su primer destino fue una diminuta celda donde pasaría dos años. A partir de entonces, y hasta el cumplimiento total de su condena, Evgenia relata una odisea de hambre, frío, enfermedad. No pudo regresar a Moscú hasta 1955, dos años después de la muerte de Stalin. Evgenia Ginzburg murió en 1977 sin llegar a ver publicadas sus memorias en Rusia, donde siempre circularon de forma clandestina.