Walter Barberis Volgorde van de boeken (chronologisch)

"Het is gebeurd en het kan opnieuw gebeuren: dat is de kern van wat wij te zeggen hebben." Primo Levi (1919 - 1987) onderzoekt zijn ervaring in de nazikampen niet als een ongeluk in de Geschiedenis, maar als een exemplarisch evenement dat inzicht biedt in hoeverre de mens kan gaan in de rol van beul of slachtoffer. Wat zijn de structuren van een autoritair systeem en welke technieken worden gebruikt om de persoonlijkheid van een individu te vernietigen? Welke relatie ontstaat er tussen onderdrukkers en onderdrukten? Hoe ontstaat en wordt een monster geconstrueerd? Is het mogelijk om van binnenuit de logica van de vernietigingsmachine te begrijpen? Is het mogelijk om ertegen in opstand te komen? Primo Levi beperkt zich niet tot het beschrijven van de aspecten van de kampen die tot nu toe obscuur waren, maar maakt een balans op om te strijden tegen de gewenning aan de degradatie van de menselijkheid.

L'Italia è una comunità nazionale leggera: ha scarso senso civico e non si riconosce in interessi generali. Si accende episodicamente come una comunità di sentimenti: il cordoglio per una scomparsa, la gioia per un successo sportivo talvolta denunciano il desiderio di condividere emozioni e sentire momenti di unità. L'unità, quando non sia frutto di conformismo, è un valore; ma raramente la storia italiana ha visto perseguito questo obiettivo. La patria ha sempre stentato a diventare una categoria del senso comune, perché gli italiani hanno coltivato con particolare passione l'interesse privato, perché sono spesso caduti nella tentazione delle lotte di fazione e delle guerre civili, perché sono soliti ignorare la loro storia e dividersi in estenuanti rese dei conti. In realtà, proprio la storia dice che la vera risorsa degli italiani è stata la loro diversità, l'incontro e lo scambio fra culture diverse, le addizioni di genti differenti. Ne sono testimoni l'arte e la letteratura, i modi di vivere e il gusto: questa è la patria che gli italiani possono vantare, un mondo aperto e non esclusivo; questa è l'idea da proporre contro la tentazione di nuove chiusure nazionalistiche e di improbabili definizioni identitarie. Oggi, in particolare.