Bookbot

Flora Groult

    23 mei 1924 – 3 juni 2001

    Flora Groult was een Franse schrijfster en journaliste wiens werk zich verdiepte in de complexiteit van menselijke relaties en maatschappelijke normen van haar tijd. Haar schrijven werd gekenmerkt door scherpe observatie en een inzichtelijke kijk op het leven van vrouwen. Groult onderzocht thema's als identiteit, verlangen en de complexiteit van romantische relaties. Haar literaire bijdrage ligt in haar eerlijke portrettering van de vrouwelijke ervaring en haar moedige bevraging van conventies.

    Maxime ou la Déchirure
    Il était deux fois
    Le passé infini
    De eindeloze liefde van een vrouw
    Anne en Isabelle
    Liefde blijft
    • Liefde blijft

      • 229bladzijden
      • 9 uur lezen

      De dagelijkse belevenissen, vooral met mannen, van enkele moderne Parijse vrouwen die onderling een hechte band hebben.

      Liefde blijft
      3,3
    • Anne en Isabelle

      • 337bladzijden
      • 12 uur lezen

      Twee hartsvriendinnen komen elkaar op rijpere leeftijd weer tegen.

      Anne en Isabelle
      2,8
    • De eindeloze liefde van een vrouw

      • 212bladzijden
      • 8 uur lezen

      Een vrouw probeert, na de dood van haar ex-man, tijdens een vakantie in Ierland tot klaarheid te komen over haar gevoelens voor hem.

      De eindeloze liefde van een vrouw
    • Le passé infini

      Roman

      • 223bladzijden
      • 8 uur lezen

      En Irlande. En été. Une femme parle à l'homme qu'elle a longtemps et passionnément aimé, avant de le quitter, et qui vient de mourir. Une mère et sa fille de vingt-cinq ans, unies et désunies par cette mort, se confrontent, se perdent, se retrouvent dans une petite maison de vacances au bord de l'eau. C'est une exploration intérieure à laquelle se livre Iris, la narratrice. S'attachant à s'expliquer le couple qu'elle a formé avec Thomas, avouant enfin à l'ex-aimé, auquel elle s'adresse comme s'il était encore là, ce qu'elle n'a jamais osé lui dire avant, elle feuillette sa vie comme un livre dont on ne peut s'arracher. Un portrait d'homme tracé sans amertume, mais avec une attentive lucidité, l'audace presque impudique de la sincérité crue, l'amour qui n'en finit pas de dire son dernier mot... Ce livre nostalgique est rempli de bonheur.

      Le passé infini
      3,2