Peter van Straaten staat bekend om zijn kenmerkende tekenstijl, gekenmerkt door krachtig lijngebruik en een rauwe, expressieve lijnvoering. Geïnspireerd door alledaagse observaties, vangt hij flarden van gesprekken op in cafés en transformeert deze in boeiende visuele verhalen. Zijn werk verkent vaak specifieke thema's, variërend van erotische onderwerpen tot scherpe satirische kijkjes op het literaire leven. Met zijn iconische stripverhalen en scherpe cartoons die het maatschappelijk gebeuren becommentariëren, heeft Van Straaten zich gevestigd als een belangrijke stem in de Nederlandse grafische kunst.
Chris, Marja en Hans willen een nieuwe, kritische schoolkrant uitgeven. Hierdoor krijgen zij ruzie met de schooldirectie. Hoe vervelend dat ook is, Chris heeft het veel moeilijker met zijn verliefdheid: vindt Marja hem aardig of sentimenteel?
Cartoons met korte teksten over oud worden en oud zijn.
Humoristische verhalen over dik zijn en de aantrekkingskracht van eten in relatie tot gebeurtenissen in het leven van de radio- en televisiepresentatrice.
Boekenweekgeschenk 1979, met tekeningen van Peter van Straaten.Simon Carmiggelt kent men als schrijver op de korte baan. Op de lange baan der nachtelijke uren is hij een lezer. Van schone letteren, maar ook van de meest uiteenlopende biografieën. En hij kent veel schrijvers persoonlijk. In dit boekje over boeken vind men op de papier gevangen neerslag van die relaties. Een bloemlezing uit Carmiggelts nooit eerder gepubliceerd aandeel in de befaamde correspondentie met Gerard Reve, die de aandachtige lezer van "De taal der Liefde" naast Gerards daarin afgedrukte brieven leggen kan. Persoonlijke herinneringen aan A. Roland Holst. Het verslag van twee curieuze ontmoetingen met de hoogst begaafde schrijver Koos Speenhoff. Een navrant verhaal rond het laatste blaadje dat Herman Heijermans ooit vol schreef. Gegevens over Willem Elsschots schermutselingen met de Duitse censuur van Goebbels. En een reeks Kronkel-achtige kleine vertellingen over lezingenhouders, bibliotheekklanten, boekverkopers, literaire jeugdzonden van Vestdijk en Marsman en de soms komische gevolgen van schrijversroem.Peter van Straaten, die al in twee, door hem royaal verluchte boeken van Carmiggelt bewees hoe feilloos hij de sfeer van de auteur aanvoelt, heeft ook dit geschenk van cartoons en tekstillustraties voorzien. Het duo speelt lichte muziek, met - zo hier en daar - een wat donkere toets. Moge het u in de oren klinken als een mooi kado.
De liefdesperikelen van een jongen.Eric heeft het nog nooit gedáán. Het was een brandende kwestie die hem het laatste half jaar met steeds dieper zorg vervulde. Hij wist van nogal wat leeftijdgenoten dat ze het al deden. Eerst had hij al die verhalen afgedaan als grootspraak, maar de bewijzen stapelden zich op. Van Maarten Wigman en van Henk Westenburg wist hij het zeker. En Chiel van Soest deed het met Janneke Fortuyn, dat was algemeen bekend. En Eddy Hartogs had het in ieder geval een keer gedaan met Karin de Beer. In het fietsenhok. Na de klassenavond. Ewoud de Vries had het met eigen ogen gezien en die loog nooit. Zo langzamerhand begon het een obsessie voor hem te worden. Hij was nota bene al bijna zeventien!Uitgegeven ter gelegenheid van de 'Literaire Boekenmaand' in de Bijenkorf Boekhandels.
Wie is wie in De tandeloze tijd van A.F.Th. van der Heijden?
