Bookbot

Peter van Straaten

    25 maart 1935 – 8 december 2016

    Peter van Straaten staat bekend om zijn kenmerkende tekenstijl, gekenmerkt door krachtig lijngebruik en een rauwe, expressieve lijnvoering. Geïnspireerd door alledaagse observaties, vangt hij flarden van gesprekken op in cafés en transformeert deze in boeiende visuele verhalen. Zijn werk verkent vaak specifieke thema's, variërend van erotische onderwerpen tot scherpe satirische kijkjes op het literaire leven. Met zijn iconische stripverhalen en scherpe cartoons die het maatschappelijk gebeuren becommentariëren, heeft Van Straaten zich gevestigd als een belangrijke stem in de Nederlandse grafische kunst.

    Dwaasheden
    Vader & Zoon leveren in
    Lachen zonder bril
    Leren argumenteren met Vader en Zoon
    Vader en Zoon voor altijd!
    Moeder ik ben niet gelukkig
    • Leren argumenteren met Vader en Zoon

      Een spoedcursus in twintig lessen

      • 111bladzijden
      • 4 uur lezen

      De strips van Peter van Straaten zijn oorspronkelijk verschenen in Het Parool, tussen 1970 en 1987.

      Leren argumenteren met Vader en Zoon
      3,0
    • Het werk van Peter van Straaten verscheen al in diverse formaten, van postzegel tot kalender, maar nog nooit op royaal formaat. In Lachen zonder bril ligt de nadruk op de grafische kwaliteiten van de tekeningen van Van Straaten. Een must voor de liefhebber!Peter van Straaten heeft een indrukwekkende reputatie als tekenaar en schrijver opgebouwd. Voor dit dubbeltalent ontving hij in 2010 de Jacobus van Looyprijs. In 2011 ontving hij een eredoctoraat aan de Universiteit Leiden ‘vanwege de uiterst scherpzinnige wijze waarop hij mensen en maatschappelijke verschijnselen observeert en analyseert.’

      Lachen zonder bril
      3,9
    • Dwaasheden

      Een selectie uit Honderd dwaasheden

      • 166bladzijden
      • 6 uur lezen
      Dwaasheden
      3,8
    • Grote jongens huilen niet

      • 58bladzijden
      • 3 uur lezen

      De liefdesperikelen van een jongen.Eric heeft het nog nooit gedáán. Het was een brandende kwestie die hem het laatste half jaar met steeds dieper zorg vervulde. Hij wist van nogal wat leeftijdgenoten dat ze het al deden. Eerst had hij al die verhalen afgedaan als grootspraak, maar de bewijzen stapelden zich op. Van Maarten Wigman en van Henk Westenburg wist hij het zeker. En Chiel van Soest deed het met Janneke Fortuyn, dat was algemeen bekend. En Eddy Hartogs had het in ieder geval een keer gedaan met Karin de Beer. In het fietsenhok. Na de klassenavond. Ewoud de Vries had het met eigen ogen gezien en die loog nooit. Zo langzamerhand begon het een obsessie voor hem te worden. Hij was nota bene al bijna zeventien!Uitgegeven ter gelegenheid van de 'Literaire Boekenmaand' in de Bijenkorf Boekhandels.

      Grote jongens huilen niet
      3,0
    • Aanstoot

      • 52bladzijden
      • 2 uur lezen
      Aanstoot
      3,0