Tramhalte Beethovenstraat
- 159bladzijden
- 6 uur lezen
Het is een huwelijk met een complexe samenstelling: Susanne is rijk, haar man Andreas is een arme Duitse schrijver zonder werk. Ze leven in het land van de moordenaars van haar ouders, omdat ze vindt dat een Duitse dichter in een Duitse omgeving moet leven. Nog ingewikkelder is hoe ze elkaar leerden kennen: in Amsterdam, in 1941. Toen werd Andreas als verslaggever van een Münchense krant naar het bezette Nederland gestuurd. In de Beethovenstraat in Amsterdam woont hij onderhuur en is hij vanuit het raam getuige van hoe nacht na nacht Joden in speciale trams worden afgevoerd. Hij probeert aarzelend te helpen, raakt steeds meer verstrikt in Joodse lotgevallen – en kan toch niets voorkomen. Susanne leeft als vervolgde Jodin in Amsterdam – en kon alleen overleven omdat ook zij zich in schuld verstrikte. Grete Weils Tramhalte Beethovenstraat was de eerste Duitstalige roman van een overlevende over ballingschap, vervolging en moord op de Europese Joden. Ze verwerkt persoonlijke ervaringen en schrijft niet alleen over de dramatische tijd tijdens de oorlog, maar ook over het moeilijke leven in het Duitsland van de naoorlogse periode – met een openheid en genadeloze eerlijkheid die ook vandaag de dag nog verbaast.









