Nowe Historie Literatury

Meer over het boek

Autorka rysuje genologiczną panoramę nowych historii literatury w Polsce po 1989 roku, ukazując, jak tradycyjna synteza historycznoliteracka ustępuje miejsca różnorodnym formom, zarówno akademickim, jak i nieakademickim. Książka opisuje nowe sposoby narracji o przeszłości literackiej oraz reorganizację narzędzi badawczych historyków literatury, a także rolę odbiorców w tych narracjach. Joanna Maj, analizując zróżnicowany materiał metodologiczny i genologiczny, proponuje taksonomiczne ujęcie nowych historii, wyróżniając historie enumeracyjne (encyklopedie, antologie), podmiotowe (eseje, dzienniki), performatywne (przewodniki literackie, muzea) oraz wizualne i hybrydyczne formy. Przykłady te nie tworzą jednego, stałego modelu dziejów literackich, lecz reprezentują fragmenty przeszłości. Nowe historie literatury kwestionują dominujące dyskursy, poszukując lokalnych projektów, często zacierając granice między nauką a opowieścią. Wszystkie te formy przynoszą świadectwo indywidualnego doświadczenia literackiej przeszłości. Joanna Maj, literaturoznawczyni z Uniwersytetu Wrocławskiego, bada formy reprezentacji wiedzy oraz problemy genologiczne w pisarstwie historycznoliterackim, a obecnie analizuje poetykę przewodników turystycznych w ramach komparatystycznego projektu.