Księga lotników polskich 1918-2021

Meer over het boek

Setna rocznica powstania polskiego lotnictwa to doskonała okazja, by przybliżyć postacie zasłużone dla polskich skrzydeł. To ludzie, którzy połączyli pasję z oddaną służbą dla Ojczyzny. W trakcie I wojny światowej polscy piloci, walczący w lotnictwie zaborców, dostrzegli potrzebę stworzenia polskiego lotnictwa w ramach istniejących formacji wojskowych. Pierwsze kroki podjęli legioniści Józefa Piłsudskiego, który skierował polskich oficerów do austriackich szkół lotniczych. Najbardziej owocne działania miały miejsce we Francji, gdzie w armii gen. Józefa Hallera zbudowano fundamenty polskiego lotnictwa, przeniesione w maju 1919 r. do Warszawy. Po odzyskaniu niepodległości, kraj stanął w obliczu zagrożenia ze strony bolszewickiej Rosji. Lotnictwo polskie odegrało kluczową rolę w zwycięstwie w bitwie warszawskiej, wykonując 4942 loty w czasie 9465 godzin. Straty personelu wyniosły 43 osoby, w tym 3 amerykańskich pilotów. Zmniejszenie stanu eskadr z dziewiętnastu do czternastu spowodowało osłabienie ich wartości bojowej, ale stały się one fundamentem pułków lotnictwa mieszanego. Polskie Siły Powietrzne przyciągnęły ludzi ze wszystkich warstw społecznych, w tym ziemian, chłopów, synów drwali, górników, szewców i artystów, gdzie kluczowe znaczenie miały wzrok, szybkość reakcji i wytrzymałość fizyczna.