Agady talmudyczne w.2021

Meer over het boek

Agada, Hagada, haggada (hebr. haggad) to opowiadania wchodzące w skład rabinicznej egzegezy Biblii Talmudu, stanowiące rodzaj midraszu. Hagady są narracjami opartymi na historiach biblijnych, które zawierają komentarze i szczegóły wzbogacające fabułę. W judaizmie, ze względu na zakaz portretowania ludzi, hagady pełnią rolę ilustracyjną, opisując m.in. urodę i cnoty żon patriarchów. W kontekście potopu, opisywane są zachowania Noego, który wzywał do nawrócenia, a długi czas budowy arki był szansą na to nawrócenie. W przeciwieństwie do halachy, hagady nie wyjaśniają reguł postępowania. Najbardziej znaną hagadą jest Hagada Paschalna, opowieść o wyjściu ludu izraelskiego z Egiptu, składająca się z fragmentów biblijnych, komentarzy i modlitw, spisana między II a IV wiekiem n.e. Czytana jest w jesziwie oraz podczas obrzędów ślubnych i pogrzebowych. Opowieść o wyjściu Żydów z Egiptu jest recytowana podczas wieczerzy sederowej w święto Pesach, przypominając o pladze, która spadła na Egipcjan. Hagada opisuje obowiązki mieszkańców żydowskiego domu w dniu święta, potrawy na sederowym stole oraz ich symboliczne znaczenie. Zawiera modlitwy oraz teksty dla dzieci. Jest to żydowska książka z największą liczbą wydań w historii (ponad 3500). Po II wojnie światowej w Polsce opublikowano trzy edycje.