W końcu nauczyć się żyć / Eperons-Ostrogi

Meer over het boek

W końcu naczyć się żyć to ostatni wywiad z Jacquesem Derridą, poruszający kwestie życia, śmierci i przeżycia. Derrida przedstawia siebie jako myśliciela przeżycia (survie), dystansując się od tradycji filozoficznej, która koncentruje się na nauce umierania. Opowiada o życiu jako nieustannym zmaganiu się ze śmiercią, utratą i żałobą, podkreślając, że dopóki przeżywa, nie poddaje się i nie przyjmuje Heideggerowskiego wyroku bycia-ku-śmierci jako autorytetu. Życie, określone przez survie, jest skończone, ale nie definiuje się przez swój kres; to pełnoprawne życie, mimo braku nieśmiertelności. Derrida sugeruje, że życia nie można się nauczyć, co znajduje odzwierciedlenie w subtelnej grze słownej tytułu: życie można ogarnąć tylko „w końcu”, gdy zabraknie ucznia. Tworzy nowy typ mądrości, nawigując między umierającą filozofią a chrześcijańską obietnicą życia wiecznego, kreśląc pochwałę życia skończonego, które pozostaje otwarte, niedokończone i niewyuczalne. Piotr Sadzik, tłumacz i autor posłowia, doskonale uchwycił elementy Derridiańskiej „uczonej niewiedzy”, odsłaniając nieznane w Polsce oblicze twórcy dekonstrukcji, który zmaga się z tekstem własnego życia.