Sobibór Bunt

Meer over het boek

Pracujący w Sobiborze Żydzi mieli pewne przywileje: nie nosili pasiaków, mieli dostęp do łaźni, mogli się odwiedzać. Jednak obozowy system był dokładnie przemyślany, a Sobibór był obozem masowej zagłady. Niemcy obawiali się buntów, dlatego w obozie było jedynie kilkunastu esesmanów oraz około 150 osób z ukraińskimi pomocnikami. W przeciwieństwie do około 600 więzionych Żydów, załoga obozu była niewielka, co skłaniało Niemców do zachowania ostrożności. Zrezygnowano z pasiaków, aby stworzyć iluzję zwyczajnego miejsca, a więźniowie musieli wyglądać schludnie, aby nie wzbudzać podejrzeń. Wejście do obozu otaczały kwiaty, a naziści grzecznie przemawiali do przybywających Żydów. Całe pozorowanie było perfekcyjnie zaplanowane. Kluczowe dla powodzenia powstania było to, aby nie wszyscy esesmani byli obecni w obozie. Podczas rewolty, która wybuchła o 16:55, więźniowie, wyposażeni w zrabowaną broń, rzucili się do ucieczki. Wielu z nich zginęło próbując przebić się przez ogrodzenie i pole minowe, a niektórzy zostali wytropieni i zamordowani. Tylko 60 więźniów przeżyło wojnę, ukrywając się lub dołączając do partyzantów.