Fotka

Meer over het boek

Nathan Jurgenson, młody badacz społeczeństwa, stawia pytanie o fotografię w epoce mediów społecznościowych, zalewających nas nowymi obrazami: selfie, postarzanymi widokami, zdjęciami jedzenia i znikającymi fotkami. Odpowiada w nieoczywisty sposób: zamiast potępiać te obrazy jako nieprawdziwe, proponuje ich pogłębione rozumienie – jako filtr, przez który postrzegamy rzeczywistość oraz sposób komunikacji z innymi. Obiektyw aparatu w kieszeni zmienił nasze spojrzenie na siebie i świat – fotografia to nieustanna komunikacja, a świat istnieje tylko w miarę jego komunikowania. Fotografię społeczną widzi nie jako etap w rozwoju sztuki, lecz jako szerszą przemianę w wyrażaniu siebie, pamięci i relacji społecznych. Krytycy często koncentrują się na urządzeniach i platformach, co ogranicza dyskusję do technicznych aspektów. Jurgenson argumentuje, że myślenie o fotografii społecznej jako tylko o zdjęciach robionych urządzeniami przenośnymi jest zbyt uproszczone. Proponuje zatem rozumienie fotografii społecznej jako praktyki kulturowej, która obejmuje sposoby widzenia, mówienia i uczenia się.