Zwierzęta na zakręcie

Meer over het boek

W ostatnim zdaniu przedmowy Beata Mytych-Forajter wskazuje na potrzebę sięgania po „romantyczne intuicje” dotyczące odpowiedzialności ludzi za świat przyrody. W czasach romantyzmu, w pierwszej połowie XIX wieku, problem ten zyskał na znaczeniu, a współczesne postulaty ekologiczne wciąż pozostają w impasie, co wymaga znacznej siły, by pokonać odśrodkowe naciski. Metafora zakrętu trafnie oddaje złożoność dramatu ludzkiego, który oscyluje między świadomością przynależności do skomplikowanego świata „braci mniejszych” a destrukcyjną mocą ludzkości. Interesującym pomysłem jest ograniczenie materiału ilustrującego ten „zakręt” do tekstów spoza poezji. Choć romantyzm obfituje w bajki z alegoriami zwierzęcymi, Beata Mytych-Forajter świadomie unika rymotwórstwa, w tym arcydzieł romantycznej poezji. Zamiast tego, koncentruje się na bogactwie i różnorodności spostrzeżeń, które ukazują narastające zmartwienia ekologiczne i tęsknoty wegetariańskie. To podejście podkreśla, jak blisko jesteśmy konfrontacji z problemami środowiskowymi, które stają się coraz bardziej palące. (z recenzji prof. Józefa Bachórza)