Historia naturalna Tom IV: Ziołolecznictwo

Meer over het boek

Czwarty tom Historii naturalnej Pliniusza, składający się z ośmiu ksiąg, koncentruje się na ziołolecznictwie. Księga XX rozpoczyna przegląd roślin stosowanych jako lekarstwa, w tym warzyw i roślin aromatycznych. Księga XXI wprowadza kategorię botaniczną kwiatów używanych do splatania wieńców, a XXII omawia rośliny o dobroczynnych właściwościach, wracając do tematu wieńców. Księga XXIII opisuje środki lecznicze z drzew uprawnych, co prowadzi do kolejnej księgi, gdzie omawiane są lekarstwa z drzew dziko rosnących. Księga XXIV ukazuje przenikanie się naukowych pojęć, przesądów i praktyk magicznych w kontekście hellenistycznej botaniki. Księga XXV, jedna z obszerniejszych części, podkreśla związek ziemi z człowiekiem, wyrażając podziw dla natury. Kolejne księgi opisują spontanicznie rosnące zioła oraz ich zastosowanie w leczeniu chorób. Księga XXVI wprowadza nowy sposób prezentacji, skupiając się na roślinach w kontekście chorób atakujących różne organy. Księga XXVII, ostatnia w tomie, przedstawia alfabetycznie dziesiątki produktów oferowanych przez naturę jako pomoc w walce z dolegliwościami. Obraz starożytnego świata ukazuje ludzi zmagających się z licznymi schorzeniami, szukających wszelkich dostępnych środków.