Bookbot

Te vroeg geboren; dagboek over mijn zoon

dagboek over mijn zoon

Parameters

  • 160bladzijden
  • 6 uur lezen

Meer over het boek

Te vroeg geboren is een aangrijpend verslag van de geboorte en ontwikkeling van een veel te vroeg geboren kind. Jowi Schmitz beschrijft haar ervaringen in het ziekenhuis, waar haar zoon Milo slechts een kans van vijfentwintig procent had om gezond te overleven. Terwijl hij in een plastic bakje met draadjes lag, probeerde ze te overleven door te schrijven. Haar woorden verkennen de tegenstrijdige gevoelens van frustratie, angst, hoop en liefde. Door Milo's verhaal te delen, wordt hij steeds echter voor haar, en daarmee groeit de hoop dat hij zal blijven leven. Schmitz stelt indringende vragen die zij en de vader van Milo zich stellen, en confronteert de harde werkelijkheid van het ouderschap. Wat als je kind minder weegt dan een pak suiker? Wat betekent 'kans op restschade'? De angst dat hun kind kan sterven of blijvende schade kan oplopen, wordt voelbaar, vooral omdat niemand zegt dat het goed zal komen. De emotionele reis is zowel vervreemdend als herkenbaar voor ouders en anderen die soortgelijke situaties meemaken. Schmitz' openhartige observaties worden afgewisseld met warme, liefdevolle momenten. Elf dagen na de geboorte schrijft ze: "Ik begin van Milo te houden. Nu móet hij het wel redden."

Een boek kopen

Te vroeg geboren; dagboek over mijn zoon, Jowi Schmitz

Taal
Jaar van publicatie
2014
product-detail.submit-box.info.binding
(Paperback)
Zodra we het ontdekt hebben, sturen we een e-mail.

Betaalmethoden

Nog niemand heeft beoordeeld.Tarief

Titel
Te vroeg geboren; dagboek over mijn zoon
Ondertitel
dagboek over mijn zoon
Taal
Nederlands
Uitgever
Cossee
Jaar van publicatie
2014
Formaat
Paperback
Aantal pagina's
160
ISBN10
9059364856
ISBN13
9789059364851
Reeks
Tags
Aantekening
Te vroeg geboren is een aangrijpend verslag van de geboorte en ontwikkeling van een veel te vroeg geboren kind. Jowi Schmitz beschrijft haar ervaringen in het ziekenhuis, waar haar zoon Milo slechts een kans van vijfentwintig procent had om gezond te overleven. Terwijl hij in een plastic bakje met draadjes lag, probeerde ze te overleven door te schrijven. Haar woorden verkennen de tegenstrijdige gevoelens van frustratie, angst, hoop en liefde. Door Milo's verhaal te delen, wordt hij steeds echter voor haar, en daarmee groeit de hoop dat hij zal blijven leven. Schmitz stelt indringende vragen die zij en de vader van Milo zich stellen, en confronteert de harde werkelijkheid van het ouderschap. Wat als je kind minder weegt dan een pak suiker? Wat betekent 'kans op restschade'? De angst dat hun kind kan sterven of blijvende schade kan oplopen, wordt voelbaar, vooral omdat niemand zegt dat het goed zal komen. De emotionele reis is zowel vervreemdend als herkenbaar voor ouders en anderen die soortgelijke situaties meemaken. Schmitz' openhartige observaties worden afgewisseld met warme, liefdevolle momenten. Elf dagen na de geboorte schrijft ze: "Ik begin van Milo te houden. Nu móet hij het wel redden."