Peter Bergsma Volgorde van de boeken (chronologisch)

De jongen van Jongensjaren groeit op in een provinciestadje in Zuid-Afrika. Hij leidt een dubbelleven met een vader voor wie hij geen enkel respect koestert en een moeder die hij niet alleen aanbidt, maar aan wie hij zich ook ergert. Op school is hij de briljante en de zich keurig gedragende leerling, thuis het tirannieke prinsje dat altijd bang is de liefde van zijn moeder te verliezen. Zijn eerste contacten met de literatuur, het ontwaken van seksuele gevoelens en een groeiend besef van de apartheid brengen hem compleet van zijn stuk. Alleen zijn liefde voor het veld - op boerderijen vind je vrijheid en leven - geeft hem het gevoel ergens bij te horen.

Langzame man is een familieroman, waarin de hoofdpersoon Paul Rayment door een val van de fiets met een geamputeerd been thuis zit. Met tegenzin probeert hij te wennen aan het idee dat er nu dagelijks een verpleegster over de vloer komt. De eerste blijkt een regelrechte ramp, maar de tweede, een Kroatische, handig, stevig en niet onaantrekkelijk, bevalt Paul. De sinds jaren gescheiden man vindt haar aanwezigheid aangenaam, en al gauw meer dan dat. Paul probeert haar intenties te raden en te zien of zij hetzelfde voelt voor hem als hij voor haar. Maar voor hij het weet raakt hij verstrikt in een explosieve familiegeschiedenis, echter zonder ruimte voor zijn eigen liefde. Op zijn uiteindelijke liefdesverklaring reageert Marijana koel en zakelijk en dan verschijnt ook nog ongevraagd de oude schrijfster Elizabeth Costello in zijn leven.

Elisabeth Costello is 66 jaar oud en komt uit Australie. Ze is de bekende auteur van The House on Eccles Street en vele andere romans. Haar zoon John begeleidt haar regelmatig, zij het met gepaste tegenzin, op haar schrijverstournees. In het begin krijgt Elisabeth een literaire prijs en probeert onder het ceremonieel uit te komen; terwijl zij zich terugtrekt in haar hotelkamer, wordt John verleid door een journaliste die hem eigenlijk alleen over zijn beroemde moeder uit wil horen. Later houdt Elisabeth een lezing in Amsterdam die desastreus afloopt, en bezoekt ze haar zus Blanche in Zuid Afrika, met wie ze lang geen contact heeft gehad; het lukt haar niet de oude vertrouwelijkheid tussen hen beiden te herstellen. Elisabeth roert elementaire en voor haar wezenlijke themas aan in voordrachten en gesprekken. Haar laatste dispuut houdt ze voor de Poort, waar ze een verklaring moet afgeven voor ze passeren mag. Ze formuleert steeds opnieuw ongelooflijk helder wat haar tijdens haar leven heeft beziggehouden en beroerd, en dat maakt dit boek tot een adembenemende leeservaring.

Tientallen jaren al bestuurt de oude, beschaafde magistraat naar ieders tevredenheid het dorpje aan de grens van het Rijk. Wanneer de regering het decreet uitvaardigt dat de barbaren in het grensgebied moeten worden vervolgd, kan de oude man daar niet veel begrip voor opbrengen. Hij voelt meer sympathie voor die zogenaamde barbaren, een nomadenvolk dat niemand kwaad doet. Aanvankelijk probeert hij de machthebbers dan ook tot rede te brengen, maar hij raakt daardoor steeds meer in het conflict betrokken. Als hij een erotische relatie krijgt met een van de slachtoffers van het overheidsgeweld - een door de martelingen van haar ondervragers kreupel en blind geworden meisje - voelt hij zich geroepen tot een wilde actie. Hij komt in de gevangenis terecht en wordt zelf als een barbaar behandeld.

translation

In een welgesteld milieu in Los Angeles gaat een groep jongeren te gronde aan verveling.