Henry de Montherlant Boeken
Henry de Montherlant was een romanschrijver, toneelschrijver, essayist en dichter. Als lid van de Académie française wordt hij beschouwd als een van de grootste schrijvers van de 20e eeuw, op gelijke voet met Proust of Céline. Zijn werken onderzoeken thema's als eer, kindertijd, vriendschap en mannelijkheid, met scherpe inzichten in de menselijke natuur. Montherlants kenmerkende proza en zijn verkenning van complexe morele landschappen maken zijn schrijven een belangrijke bijdrage aan de Franse literatuur.







Během osmi měsícu osudného roku 1924 prožívají hrdinové Montherlantova románu, dva zchudlí šlechtici, největší krizi svých úbohých životu, což autorovi umožňuje nahlédnout do jejich existence minulé i současné, do jejich svědomí i srdcí...
Es ist sinnlos, jemandem, der es nicht unvermittelt begreift, zu erklären, warum das Nutzlose nicht das Sinnlose ist. Und noch viel sinnloser ist der Versuch, denjenigen, die im Kalkül verbleiben, das Nutzlose als das Eigentliche vorzustellen. Nur dann, wenn ich nicht nach der Wirkung schiele, bin ich ganz bei mir. Und so steckt im nutzlosen Dienen eine ebenso tragische wie wunderbare Lebenserfüllung. Denn das Nutzlose ist das, was nicht verwässert werden kann, was nicht en vogue ist und so jenen, der nutzlos sein Bestes gibt, eigentümlich auszeichnet: Das Nutzlose nämlich wird um seiner selbst willen betrieben, und wenn es vollendet ist, ist es gut – unabhängig davon, ob es etwas austrägt. „Was mich aufrecht hält auf den Meeren des Nichts, das ist allein das Bild, das ich mir von mir selber mache“, notierte Henry de Montherlant in diesem Sinne knapp und programmatisch. Er lebte von 1895 bis 1972 und verfaßte Romane, Novellen und Essays, Erzählungen, Theaterstücke und Gedichte, Aphorismen und Tagebücher. Die fünf hier verfügbar gemachten Texte sind eine Auswahl aus dem 1939 in Leipzig erschienenen Band Nutzloses Dienen. Die Übersetzung erfolgte damals durch Karl Heinz Bremer, der 1943 an der Ostfront fiel. Sie ist unverändert übernommen. Mit dem Vorwort „Sinnloses Erklären“ von Götz Kubitschek.
Les lépreuses - Texte intégral
- 256bladzijden
- 9 uur lezen
Il y a trois cents lépreux dans Paris, dont vingt seulement sont hospitalisés, et dans la salle commune, encore. Les autres se promènent la canne à la main. Peut-être le garçon qui nous a servis... Il y a des femmes qui ont vécu trente ans avec un mari lépreux et n'ont pas été contaminées. Tout ce que je vous dis, ce ne sont pas des boniments qu'on m'a racontés pour me rassurer. On me l'a dit, mais je l'ai lu aussi dans un livre de médecine. Vous n'avez qu'à en acheter un. - Mais comment avez-vous attrapé cela ? Si vous l'avez attrapé, car je ne peux pas y croire. - Avec une femme.
La Reine morte : drame en trois actes
- 184bladzijden
- 7 uur lezen
C'est pendant la guerre, avec la création de La Reine morte, que Montherlant, célèbre depuis une vingtaine d'années déjà pour ses romans et ses essais, se fait connaître sur la scène française. Persuadé que la tragédie est l'une des clefs pour déchiffrer l'énigme des agissements humains et des rapports entre les êtres, Montherlant ressuscite avec La Reine morte la grande tragédie, mêlant conflits politiques et affrontements familiaux, dressant pour l'éternité dans une lutte à mort le fils contre le père. On connaît l'argument : un roi, très malade, fait tuer la femme, Dona Inès, que son fils Don Pedro a épousée secrètement. Il meurt devant le cadavre de «la reine morte».



