Mikhail Shishkin Volgorde van de boeken (chronologisch)
Mikhail Shishkin is een Russische schrijver wiens proza wordt geprezen om zijn unieke stilistische briljantie. Zijn taal, beschreven als 'wonderbaarlijk helder en beknopt', reikt terug naar de traditie van Poesjkin en onderzoekt tegelijkertijd zonder angst universele thema's zoals dood, wederopstanding en liefde. Shishkins verhalen duiken vaak in universele menselijke ervaringen, geïnspireerd door zijn bewondering voor giganten als Tolstoj, Tsjechow en Boenin, die hem artistieke compromisloosheid, menselijkheid en de moed om naïef te zijn bijbrachten. Zijn werken, hoewel beïnvloed door de klassiekers, resoneren met een frisse en originele stem.






Taking Izmail
- 400bladzijden
- 14 uur lezen
This debut novel introduces readers to the work of Russia's leading contemporary author, now available in English for the first time. It promises a unique perspective and rich storytelling that reflects the complexities of modern Russian life and culture. The narrative explores profound themes and character dynamics, showcasing the author's distinctive voice and literary prowess.
My Russia: War or Peace?
- 256bladzijden
- 9 uur lezen
A passionate, eye-opening account of a state entangled in a complex and bloody past, as well as a love letter to a conflicted country.
Дом
- 396bladzijden
- 14 uur lezen
Михаил Шишкин
Знаковые имена современной русской литературы: коллективная монография
- 507bladzijden
- 18 uur lezen
Onvoltooide liefdesbrieven / druk 1
- 312bladzijden
- 11 uur lezen
De nieuwe eeuw is nog niet meer dan een belofte. Twee geliefden, jong en ongeduldig, schrijven elkaar brieven vol verlangen. Hij, Volodja, is als soldaat op weg naar Peking, waar een geallieerde strijdmacht de Bokseropstand neerslaat. Zij, Sasja, wacht in Rusland op zijn terugkeer. Maar waar Volodja's brieven uit 1900 blijven komen, wordt Sasja langzaam ouder in Sint-Petersburg: ze blijken elkaar over de grens van de dood te schrijven. Onvoltooide brieven gaat niet alleen over heroïsche veldtochten en legendarische oorlogen, maar ook over de vergankelijkheid van het kleine en eenvoudige leven in de twintigste eeuw. Michaïl Sjisjkin bewijst met deze Grote Russische Roman hoe sterk de kracht van het vertellen is: hij laat de liefde zegevieren over de dood.
Взятие Измаила
- 429bladzijden
- 16 uur lezen
Название романа происходит из эпизода, в котором мальчик мечтает создать аттракцион с дрессированными мышами, изображающими взятие Измаила. Оно иронично, что подчеркивается именем главного героя Александра Васильевича и фразой его отца: "Эту жизнь, Мишка, нужно брать, как крепость!" Роман посвящён Франческе Штёклин, второй жене писателя. Структура произведения сложная, сюжетные линии обрываются и начинаются заново, часто с судебной речи, которая отвлекается на подробности о деле или личности. Михаил Шишкин объясняет, что автор намеревается написать книгу, но, когда сюжет начинает развиваться, он меняет направление. В итоге все сюжеты отбрасываются, и на поверхность выходит настоящая жизнь автора, включая детали его детства в коммуналке, жизнь с морем, брак с швейцаркой и рождение сына. Герой покидает Россию, видя её как кошмарный сон, от которого невозможно избавиться. Шишкин описывает текст как отражение своей жизни в России, где, несмотря на изменения, глубинные человеческие отношения остаются неизменными. Он определяет жанр как "тотальный роман", где персонажем выступает стиль. В книге переплетаются различные рассказы и стили, включая высокие и непристойные, а также множество аллюзий на классиков и цитат. Частые изменения стиля и старинный язык напоминают "Улисс" Джойса.

