Dziady

Meer over het boek

Dziady to uroczystość obchodzona w wielu regionach Litwy, Prus i Kurlandii na cześć zmarłych przodków. Jej korzenie sięgają czasów pogańskich, kiedy to nazywana była ucztą kozła, a przewodniczył jej koźlarz, huślarz, guślarz, będący jednocześnie kapłanem i poetą. Współcześnie, z powodu prób wykorzenienia zwyczaju przez duchowieństwo i właścicieli, ludność świętuje Dziady w tajemnicy, organizując uczty w kaplicach lub pustych domach blisko cmentarzy. Przygotowują różnorodne potrawy i napoje, by wywołać dusze zmarłych. Zwyczaj ten, polegający na częstowaniu zmarłych, jest wspólny dla wielu ludów pogańskich, od starożytnej Grecji po Skandynawię i Nowy Świat. Dziady łączą obrzędy pogańskie z chrześcijańskimi, szczególnie w kontekście Dnia Zadusznego. Ludzie wierzą, że jedzenie i napoje przynoszą ulgę duszom w czyśćcu. Poema przedstawia obrazy w tym duchu, a obrzędy, gusła i inkantacje są w dużej mierze oparte na ludowej poezji. Nowe wydanie Dziadów Adama Mickiewicza, opracowane przez prof. Wojciecha Kruszewskiego, zawiera szczegółowe omówienia, przypisy naukowe oraz materiały wizualne, w tym zdjęcia i skany rękopisów. W apendyksie znajdują się transliteracje pierwszych wersji utworu oraz zestawienia różnych odmian tekstu.