O niedogodności narodzin

Meer over het boek

O niedogodności narodzin Emil Cioran (1911-1995), rumuńsko-francuski filozof, pisał w późnym okresie życia. Książka z 1973 roku nawiązuje stylem i treścią do wcześniejszych dzieł, takich jak "Na szczytach rozpaczy" czy "Okno na Nic". Aforystyczna forma przypomina Nietzschego, a radykalizm nihilizmu Ciorana go przewyższa. Negując wszelkie doczesne zaangażowanie, w tym religijne, autor bada paradoksalne ograniczenie wolności, jakim jest życie. Podobnie jak katarzy i hinduiści, postrzega istnienie jako nieszczęście. Życie jako ucieczka przed katastrofą narodzin prowadzi go do wizji innej wolności niż ta, którą oferuje cywilizowany świat: "Chciałbym być wolny, wolny do upojenia. Wolny jak umarły w powiciu." Mimo sceptycyzmu wobec życia, przyznaje: "Nikt bardziej ode mnie nie ukochał tego świata." Narodziny, będące komicznym przypadkiem, stają się większym problemem filozoficznym niż śmierć. Cioran, z neurotyczną filozofią, może wyzwalać tych, którzy ją zrozumieją. Współczesni myśliciele nie dorównują mu w skrajności prowokacji, mizantropii i demaskacji. Jego filozofia jest jednocześnie ekstatyczna, znosząca granice ja i roztapiająca się w czasie sprzed narodzin.