Meer over het boek
Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki
Een boek kopen
Dialektyka oświecenia, Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Taal
- Jaar van publicatie
- 2010
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Paperback)
Betaalmethoden
We missen je recensie hier.
- Taal
- Pools
- Auteurs
- Theodor W. Adorno, Max Horkheimer
- Jaar van publicatie
- 2010
- Formaat
- Paperback
- ISBN10
- 8361006850
- ISBN13
- 9788361006855
- Reeks
- Tags
- Non-fictie, Kunst / Cultuur, Sociale Wetenschappen, Politicologie & Politiek, Filosofisch thema, Kunst, Politiek, Duitse literatuur, 20e Eeuw, Cadeaus voor Opa, Sociologie, Cultuur en Samenleving, Wetenschappelijke Theorien, Kritiek, Modernisme, Verlichting (stroming), Samenleving en Politiek, Kritische Theorie, Dialectiek, Frankfurter School
- Eerste editie
- 1944
- Oorspronkelijke titel
- Dialektik der Aufklärung
- Beoordeling
- 4,1 van 5
- Aantekening
- Opublikowana po raz pierwszy w 1947 roku a pisana w mrocznym okresie II wojny światowej Dialektyka oświecenia jest być może pierwszą próbą opisu stanu życia publicznego, w którym „myśl staje się nieuchronnie towarem a język jego reklamą”. To z niej czerpała większość postmodernistycznych demaskatorów nowoczesnego rozumu (od Zygmunta Baumana po Michela Foucaulta i Jeana-François Lyotarda). W zamieszczonych tu filozoficznych szkicach i notatkach znajdziemy bezkompromisową analizę niechcianych konsekwencji rozwoju nowoczesności i krytykę powstającego w ten sposób społeczeństwa kultury masowej. Oświecenie – rozumiane najszerzej jako postęp mysli – zawsze dążyło do tego, by uwolnić człowieka od strachu i uczynić go panem. Lecz oto w pełni oświecona ziemia stoi pod znakiem triumfującego nieszczęścia. fragment książki