Meer over het boek
'De Avonden schreef ik, omdat ik dacht en overtuigd was, dat ik het moest schrijven; dat lijkt mij een geldige reden. Ik hoopte dat tien vrienden een presentexemplaar wilden aannemen, dat twintig mensen uit medelijden en tien per vergissing het boek zouden kopen,' zo schreef Gerard Reve vele jaren na dato over zijn veelgeprezen debuutroman uit 1947. De Avonden vertelt het verhaal van Frits van Egters, die in de donkere decemberdagen van vlak na de Tweede Wereldoorlog zich een houding probeert te geven tegenover zijn ouders en vrienden. Over alles ligt een grijze waas van melancholie, en met zijn eigenzinnige gevoel voor humor probeert hij door het pantser van de verveling te breken. In het ontroerende slothoofdstuk komt hij ot het louterende inzicht dat hij door te kijken en te observeren de zinloosheid heeft bezworen: 'Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven.'
Een boek kopen
De avonden, Gerard Reve
- Taal
- Jaar van publicatie
- 2004
- product-detail.submit-box.info.binding
- (Hardcover)
Betaalmethoden
We missen je recensie hier.
- Titel
- De avonden
- Taal
- Nederlands
- Auteurs
- Gerard Reve
- Jaar van publicatie
- 2004
- Formaat
- Hardcover
- Aantal pagina's
- 287
- ISBN10
- 9023416481
- ISBN13
- 9789023416487
- Reeks
- Tags
- Fictie, Historisch thema, Klassiekers, 20e Eeuw, School, Verfilmd, Novelles, Nederlandse Literatuur
- Eerste editie
- 1947
- Oorspronkelijke titel
- De Avonden
- Beoordeling
- 3,45 van 5
- Aantekening
- 'De Avonden schreef ik, omdat ik dacht en overtuigd was, dat ik het moest schrijven; dat lijkt mij een geldige reden. Ik hoopte dat tien vrienden een presentexemplaar wilden aannemen, dat twintig mensen uit medelijden en tien per vergissing het boek zouden kopen,' zo schreef Gerard Reve vele jaren na dato over zijn veelgeprezen debuutroman uit 1947. De Avonden vertelt het verhaal van Frits van Egters, die in de donkere decemberdagen van vlak na de Tweede Wereldoorlog zich een houding probeert te geven tegenover zijn ouders en vrienden. Over alles ligt een grijze waas van melancholie, en met zijn eigenzinnige gevoel voor humor probeert hij door het pantser van de verveling te breken. In het ontroerende slothoofdstuk komt hij ot het louterende inzicht dat hij door te kijken en te observeren de zinloosheid heeft bezworen: 'Het is gezien, het is niet onopgemerkt gebleven.'