De gave van Asjer Lev

Meer over het boek

In Mijn naam is Asjer Lev, de meeslepende roman die wel als Potoks meest autobiografische wordt beschouwd, wordt de jeugd van Asjer Lev beschreven: hij groeit op in de wijk Brooklyn in New York, waar hij worstelt met het orthodox-joodse milieu dat de schilderkunst als een goddeloze frivoliteit beschouwt. "De gave van Asjer Lev" speelt zo'n twintig jaar later. Inmiddels woont Asjer Lev met zijn vrouw en kinderen in het Zuidfranse Saint-Paul-de-Vence. De begrafenis van een oom dwingt hem voor enige tijd terug te keren naar New York. Hij zal met zijn gezin bij zijn ouders logeren. Asjer Lev voelt zich echter niet op zijn gemak in het ouderlijk milieu waarvan hij totaal vervreemd is geraakt en verlangt terug naar zijn atelier in Frankrijk. De logeerpartij duurt aanzienlijk langer dan de geplande tien dagen: zijn vrouw en kinderen en zijn ouders voelen grote behoefte elkaar beter te leren kennen, en zelf krijgt hij door het testament van zijn oom een verrassende verantwoordelijkheid toegewezen, waardoor hij genoodzaakt is nog enige tijd in New York te verblijven. Bovendien doet de Rebbe, de leider van de chassidische gemeenschap waartoe Asjer Lev en zijn familie behoren, een beroep op hem om een offer te brengen ter wille van het voortbestaan van de groep. Asjer Lev wordt heen en weer geslingerd tussen twee elementaire behoeften: het algemeen menselijke verlangen om bij een groep te horen en de individualistische vrijheidsdrang van een kunstenaar. Voor dit dilemma moet hij een oplossing vinden.