Im Schatten junger Mädchenblüte 2

Meer over het boek

Arcydzieło trudno zdefiniować. Musi zdobyć odpowiednią liczbę entuzjastów i przejść próbę czasu, a czasem popada w zapomnienie. Przede wszystkim musi mieć w sobie to nieuchwytne coś, co pozwala mu spełnić te warunki. Nie musi być dokończone przez autora, jak w przypadku Prousta, Kafki czy Musila, a nawet może być w połowie przerwane. Jego atrybutem jest umykanie gatunkowej klasyfikacji oraz nabywanie nowych walorów z czasem. "W poszukiwaniu utraconego czasu" stało się nie tylko powieścią historyczną, ale także jednym z najdoskonalszych literackich świadectw epoki, odkrywającym uwodzicielską fizjonomię fin de siècle'u. O prawdziwej wielkości dzieła przekonujemy się, gdy zauważamy, że to ono podstępnie nas czyta, a najdziwniejsze przypadki bohaterów w osobliwych dekoracjach opowiadają o nas samych, pozostając w naszej pamięci na zawsze. "W poszukiwaniu utraconego czasu" spełnia te kryteria w nadmiarze.